Sertab vervolg

[Leven]

Vanochtend dus veel te laat opgestaan maar wel op tijd om een stampvolle tram 1 naar het Spui te nemen. De skaters op het Spui ontweken en een kaartje gekocht voor de recital van Ibrahim Yazıcı, Fazıl Say, Sertab Erener en het Residentie Orkest.

Voor de pauze kregen we wat klassieke muziek van Turkse componisten (Ulvi Cemal Erkin & Fazıl Say). Ik wist niet dat Turkije dit soort muziek had (op TRT zie je het nooit), maar ik ben ook helemaal niet thuis in de moderne ‘klassieke’ muziek.

Redelijk boeiend. De bewegingen van dirigent Yazıcı waren apart te noemen en Say kan zeker wel piano spelen. Maar daar kwam natuurlijk (bijna?) niemand voor. We kwamen allemaal voor Sertab!

Na de pauze kwam ze op voor oordverdovend applaus. Iedereen blij, Sertab en Say deden een Turks lied en Summertime van Gershwin. Sertab kan fantastisch zingen en vooral in die tweede liet ze dat goed merken.

Hierna zong ze nog één nummer (Memleketim (=mijn geboortegrond) geloof ik) met het orkest samen. Dit is waar ze echt schittert. Ze heeft een dijk van een stem en kan goed tegen het orkest op zingen. Ik had hier graag nog veel meer van gehoord maar dat mocht niet.

Als toegift kregen we in een bizar soort ironische West en Oost menging een variatie op de Turkse Mars van Mozart door het orkest waar Sertab leuk op mee-nanana'de.

Geplaatst door alper at 2005-06-19 21:55 | Geef commentaar (0) | Trackbacks (0)

Opmerkingen

Er zijn geen opmerkingen.

Trackbacks