Forza

[Computers] 

Disclaimer: Dit is een ruw verslag van de seminar Power to the People die ik vanmiddag heb bijgewoond. Vrijwel zeker klopt niet alles en heb ik niet iedereen eer kunnen geven waar dat toekomt. Addenda en errata mogen in het commentaar.

‘Power to the People’ is een kreet die je verwacht bij demonstraties van anti-globalisten maar het was de titel van de corporate blogging seminar van Magnus vanmiddag in het Rosarium in Amsterdam. Het lijkt erop dat bedrijven beginnen te snappen dat er veel dingen aan het veraneren zijn.

De bedrijven die vanmiddag aanwezig waren, waren over het algemeen erg goed op de hoogte. Magnus heeft een goede groep mensen bij elkaar weten te krijgen.

Voor het begin van de conferentie sprak ik Jacqueline Fackeldey waar ik al eerder stukjes van had gelezen op Frankwatching. Zij vertelde interessante dingen over haar baan als Business Innovation bij de ING. Toevallig had ik de week daarvoor in Nuenen ook al een gesprek gehad met Ruud Smeulders die vergelijkbaar werk doet bij de Rabobank.

Hans Appel Het eerste verhaal van de dag was van Hans Appel industrieveteraan, lector multidisciplinaire informatica aan de Hanzehogeschool in Groningen en werkzaam bij Sun.
Zoals ik al voorspeld had draaide hij hetzelfde verhaal af waar Sun al een tijdje mee bezig is over community en verantwoord ondernemen. Ik heb een vergelijkbaar verhaal gehoord tijdens Holland Open vorig jaar en erg overtuigend is het niet. Sun is een bedrijf dat al tijden noodlijdend is en veel moeite heeft met de nieuwe orde.
Appel weet in ieder geval leuk en erg gedreven te vertellen. Het moet een genot zijn om college van hem te krijgen. Zijn verhaal over beraakt worden en outreach is relevant, maar niet op Sun. Dat blijft nog steeds een bedrijf dat servers schuift.

In zijn verhaal over de nieuwe ontwikkelingen en trends weet hij alleen niet echt een lijn te vinden en de meeste dingen die hij noemt zullen voor het aanwezige publiek niet echt nieuw geweest zijn. Iemand die dit beter doet is John Thackara waar ik pas een lezing van heb bijgewoond en waar ik ook het boek ‘In the Bubble’ van heb gelezen.
Thackara schetst de grote trends die ons nu bezig houden en laat de noodzaak zien om door middel van goed ontwerp en slimme technologie de wereld beter te maken voor iedereen.

Frank Janssen Hierna volgt Frank Jansssen met een dieper verhaal over corporate blogging en daarna de case van het postzegelblog dat TPG pas heeft opgezet om haar relaties met de postzegelverzamelaars aan te halen.
Frank zet een boeiend verhaal neer met de bekende items als de prosumers en de gigantische aantallen blogs die er op dit moment zijn. Volgens Technorati was de aanwas op een gegeven moment 1 nieuw blog per seconde.
Bloggers zijn ideaal als direct feedback kanaal en testers van nieuwe dingen maar ze moeten wel ervoor zorgen dat ze hun onafhankelijkheid behouden. Zodra een weblog een marketingpraatje wordt, verliest het al zijn waarde.

Een marketingblogger pur sang is Hugh Macleod van de Hughtrain. Hij weet bloggen effectief te gebruiken als marketing tool en om zoals hij het noemt globale micro-brands neer te zetten.

Hij is betrokken bij de weblog product initiatieven English Cut en Stormhoek.
English cut is het blog van Thomas Mahon een bijzonder goede maker van maatpakken op Savile Row die met zijn blog en zaak een wereldwijd publiek weet te bereiken.
Stormhoek is een Zuid-Afrikaanse wijn en blog dat Hugh promoot door op diners van webloggers aan te bieden om de wijn te verzorgen: 100 Geek Dinners.

Sun kwam pas met een vergelijkbaar initiatief. Ze bieden aan om iedereen die er eentje wil uitproberen geheel gratis een Niagara server toe te sturen. Als je er dan in de termijn van 60 dagen ook nog over blogt is de kans aanwezig dat je hem mag houden.

Macaw Een voorbeeld van business blogging dat Frank lang geleden had gepost (en waar ik toen negatief over was) was dat van Macaw. Ik was toen zo negatief omdat meer een PR-stunt was dan een serieuze poging om te bloggen. Ze hebben zich nu goed gerevancheerd met een serieuze business blogging site. Reactiemogelijkheid, RSS en prominent gelinked op de voorpagina; dit mag er zijn.

Frank had goed op een rijtje waarom de gemiddelde bedrijfswebsite niet geschikt is voor communities. Ik had dit lijstje deels ook zelf bedacht maar ik kan het in mijn eigen opdracht goed gebruiken.

Moeilijk te vinden in Google

Onduidelijk wanneer er nieuwe content staat

Alles moet erop waardoor onderwerpen verdrinken

Moelijk te updaten en daardoor up to date te houden

Kille en zakelijke teksten

Geen mogelijkheden behalve het kopen van het product

Geen vertrouwde plek

Ze hebben toen voor heel weinig geld een weblog opgezet voor de postzegelliefhebbers: Postzegelblog. Door het gebruik van een weblog kun je voor lage kosten dingen snel neer zetten en je krijgt dan zowel een redelijke pagerank, als aandacht van journalisten, media en opinieleiders en een direct contact met je markt. Ze hebben tot nu toe alleen maar enthousiaste reacties gekregen van influentials in de postzegel-scene.

Voor de normale gebruiker die toch op de hoogte wil blijven hebben ze een eigen gebrande RSS reader gemaakt die automatisch al het postzegelnieuws ophaalt. Als je Netnewswire gewend bent is het natuurlijk niks, maar voor de consument is het een uitkomst.

Lessen die ze hebben geleerd is dat een klein team met veel vrijheid goed werkt (no shit!). Intern moet de affiniteit met weblogs wel vergroot worden. Een slimme manier waarop ze dit hebben gedaan is door screenshots van sites die linken intern rond te sturen. Dan gaat het bij mensen leven hoe de bekendheid van de site zich verspreidt.
Een andere belangrijke les was dat het 24/7 in de gaten houden van zo'n kanaal meer tijd kost dan ze hadden verwacht.

Iwan Hullegie Daarna hield Iwan Hullegie van Qi een verhaal van hoe zij virale marketing doen op het internet.

Naast leuke voorbeelden van Heineken, 7up e.d. te laten zien wist hij een paar kernachtige dingen te melden.

Het belangrijkste is het om leuke content te hebben en mensen met reclame te vermaken. Niet meer spammen maar zorgen dat dingen vanzelf worden verspreid omdat ze leuk zijn. Bij Qi hebben ze iemand in dienst die filmpjes dropt bij funlogs als marketingmiddel.

Verder zag hij een grote toekomst in de convergentie van media en internet en de middelen die dat biedt voor direct adverteren. Het schijnt dat KPN hier heel ver mee is maar veel concreets kwam er niet uit.

Panel Als laatste was er een paneldiscussie met Colby Stuart CCO van ICC, Frank Janssen en Ronald Egas van Sanoma Uitgevers. Van Colby Stuart had ik een tijdje geleden het weblog al opgepikt omdat het me relevant leek voor mijn onderwerp Communities.

In de discussie met de zaal probeerden mensen de ontwikkeling van ‘Power to the People’ te rijmen met het zakenleven voor zover dat kon. Bedrijven hebben zich lang de baas gevoeld en binnenkort zijn ze dat niet meer.
Organisaties worden transparanter en consumenten (consumensen) krijgen meer te zeggen. Het bloggen heeft niet direct een direct commercieel doel maar is meer een extensie van het merk en een plek waar je service kunt vinden.
Frank: In ieder geval zijn bedijven de hele tijd al bezig in contact te komen met hun klanten. Via een weblog gaat het alleen maar veel directer.

Egas van Sanoma droeg niet zoveel bij behalve een van de eerste vragen waaruit goed duidelijk werd hoe erg de oude print media nog worstelen met deze nieuwe en bedreigende trends.

De managing director van FON Nederland vertelde een voorbeeld hoe bij hun lancering ze weblogs en buzz hebben gebruikt om in één klap bekend te worden.

Verder kwam nog wel de vraag naar boven hoe dit soort dingen werkt in de B2B waar mensen in het algemeen een stuk conservatiever zijn. Een goede vraag en er zijn zeker verschillen ook al gaat het nog steeds over mensen.

Nog de vraag waar de grenzen liggen tussen de macht van de mensen ten opzichte van de bedrijven. Het beste antwoord is natuurlijk dat er geen grenzen zijn. Colby zei geloof ik dat er geen grenzen zijn aan kennis delen en dat bedrijven hun consumenten nodig hebben.
Het liefste zou ik geloven in een inevitable victory of the commons zoals beschreven door Tara maar het is de vraag of en hoe we dat voor elkaar gaan krijgen.

Borrel Het hele punt van conferenties zoals deze is natuurlijk puur om mensen met dezelfde interesses bij elkaar te brengen om ideeën uit te wisselen. Echte dingen gebeuren in de wandelgangen en tijdens de borrels.
De sessies zijn alleen maar een smoes om bij elkaar te komen. Het is daarom ook de taak van de organisatoren om de sessies draaglijk (kort en interactief) te houden en genoeg tijd tussenin in te plannen. Het lezen van Presentation Zen is natuurlijk altijd een goed idee.

Tijdens de borrel sprak ik nog de man van FON die zijn bedrijf (natuurlijk) als beste optie ziet om overal betaalbare wireless te krijgen. Ik moet zeggen dat het verhaal best oké klinkt (ik kreeg een button van hem) en ik zit erover na te denken om een pre-loaded FON router te kopen.

Ook nog kort met Rutger van Waveren gepraat. Zijn weblog had ik deze week gevonden toen ik zocht naar blogs die over dit evenement schreven. Niet zo gek aangezien hij het heeft georganiseerd.

Hans van Mestrum die er wel was heb ik helaas niet kunnen ontmoeten.

Tenslotte Voor de mobiele werker was het in ieder geval niet makkelijk gemaakt. De WiFi in het Rosarium was €3 per uur. Veel tijd om mijn batterij op te laden had ik niet en aangezien de NS nog steeds geen stopcontacten heeft zat ik op de terugweg zonder stroom.
Die terugweg: rennen naar station RAI daarbij allemaal huisvrouwen ontwijkend om precies de drie treinen te halen die ik moest hebben om om zeven uur weer in Delft te zijn. Dat lukt anders nooit.

Geplaatst door alper at 2006-03-24 01:03 | Geef commentaar (1) | Trackbacks (0)

Opmerkingen

Trackbacks

Stuur trackback naar:http://www.alper.nl/blog/alper/588/tbping

Er is geen trackback.