Al die kiezers zijn bang dat “de Polen onze banen afpakken”, en dat we “onze eigen identiteit verliezen (en straks ook een Sharia hebben)”, etc etc. Alle andere partijen spreken daar op kousevoetjes over, bang om iets ongepasts op te merken…

Verder denk ik wat het aangaan van het gesprek betreft: het gaat er niet om dat hij zwalkt, en het gaat er niet om dat hij geen oplossingen heeft (dat is overduidelijk, en toch blijven de kiezers op zijn hand). Het gaat erom of je zelf een aansprekend verhaal met aansprekende oplossingen hebt.

Het woord arbeiders heeft een connotatie met nogal wat dedain in sommige kringen.

Ik zeg niet dat het makkelijk is, ik zeg dat het een marketingprobleem is. De gevestigde partijen halen hun neus op voor propaganda, volksmennerij, populisme – hoe je het maar wil noemen. Daar zitten ze mee in de knel, niet met Wilders.

Verder ben ik het grotendeels met je eens. Inderdaad, een motie van wantrouwen vestigt alleen maar aandacht op de man, en negeert de zorgen die blijkbaar leven. Ik wilde alleen de helft van je oplossing weglaten – praten met de achterban: ok. Praten met Wilders: mist het punt.

(Vanwaar trouwens die aanhalingstekens?…)

De man roept niks verrassends, en zijn oplossingen zijn non-oplossingen, dus met hem praten zal niet heel productief zijn. Het gaat ook niet om Wilders, het gaat om de problemen die leven bij zijn achterban. Als je hun stemmen wil aantrekken, moet je in heldere taal kunnen uitleggen dat je oplossingen hebt.

We moeten allereerst af van al die fatsoens-spasmen. Dat je als arbeider bang bent dat iemand uit Oost-Europa je baan af komt pakken, dat moet gewoon bespreekbaar zijn. Je hebt er niks aan om een stel fatsoensrakkers het debat in te sturen met teksten als “Wat is er mis met een eerlijke Pool?”. Dat is niet het punt. Het punt is, zijn er straks banen, en ga jij dat regelen voor ons?

Ze zouden er de reclameafdeling van Nike of Coca-Cola op moeten loslaten, die begrijpen tenminste hoe ze mensen moeten bereiken…

De humor ontstond bij mij op het moment dat die persoon uit mijn opmerking opmaakte dat ik net als hem een PVV stemmer was. Ik heb hem meteen rechtgezet en uitgelegt dat ik vrijheid van menings uiting ondersteun, maar dat dit soort radicalisime vanuit geen enkele richting enig nuttig effect heeft. De volgende 30 minuten heb ik geprobeerd bij te brengen wat er allemaal mis is met Wilders en zijn (niet Wilders, maar die persoon) beeld van Nederland. Je kan je voorstellen dat dat redelijk tevergeefs was.