Dodelijke ongelukken

Het VVD was al een partij van populistische opportunisten, maar kennelijk schuwen ze tegenwoordig het buitengewoon stupide ook niet.

Anouchka van Miltenburg (via Fok):

“Donorregistratie heeft een heel beperkt effect op de wachtlijsten. Mensen wier organen anders zouden worden getransplanteerd, blijven langer leven door medische vooruitgang en veiligheidsmaatregelen. Door airbags en verplichte autogordel is het aantal dodelijke ongelukken afgenomen. Mensen sterven ouder en hun organen zijn dan vaak ongeschikt voor transplantatie.”

Sprakeloos, inderdaad.

Daarheen en weer terug

Vanochtend genoot ik een geweldige brunch in het Laundromat café in Kopenhagen waarna lekker gechilled in het Ørstedspark.

Laundromat

Verder een aardige chaos op het vliegveld van Kopenhagen. Denen kunnen veel dingen goed regelen, maar een vliegveld is daar niet één van.

Kwam een uur geleden thuis en heb een lasagna op van de fijne mensen van Rice & Pasta.

Copenhagen is supertof, maar thuis is toch ook weer fijn. Genoeg ideeën om te verwerken, en genoeg dingen om te doen.

Surf’s up!

Na het weekend van capoeira vandaag een beetje uitgebrakt in de golven. Guur weer maar prima surfen op Scheveningen.

Surfen

De wegwerp-PowerShot komt toch goed van pas voor dit soort uitstapjes. Alleen het schieten gaat zo langzaam dat ik niet veel verder kwam dan tien foto’s (waarvan vier bewaard).

Capoeira begint hier

De week van capoeira mond uit in het weekend van de Batizado. Capoeira en veel andere leuke dingen, met tussendoor ergens nog een feest.

Straks begint het en het houdt ergens zondag laat in de namiddag weer op. In de tussentijd brand hier een waakvlammetje.

(Daarna: maandag bijkomen, dinsdag werken en woensdag vliegen naar Kopenhagen voor de openingsborrel van Reboot. Zondagavond terug in Nederland. En daarna…)

Second Life: Wat moeten we ermee?

Second Life; Abort, Retry, Ignore?

Net tijdens de lunch de tweede helft gevolgd van een lunchdebat georganiseerd door the Platform for Ethics and Technology hier in de Aula. Aparte timing voor zo’n discussie maanden nadat de publiciteitshype rondom SL voorbij is.

Het ging ruwweg over wat we nu precies aanmoeten met Second Life. Helaas werd de discussie volledig gekaapt door een vent van het CDA: Harry van der Molen.

Er vallen veel dingen voor en veel dingen tegen Second Life te zeggen. De manier waarop het platform gebruikt wordt door louche marketeers en webontwikkelaars om tijdens de hype de meest vage concepten te lanceren verdient inderdaad geen schoonheidsprijs.
Een van de voorbeelden die genoemd werden, was de investering van de gemeente Zoetermeer in een virtueel stadhuis. Een slecht doordacht concept, weinig bezoekers en als enige resultaat de publiciteit na het aanvankelijke persbericht.

Van der Molen gebruikte dit ene voorbeeld en een paar schimmige onderzoeken om Second Life compleet af te branden. Zijn argumenten die op zichzelf wel enige merites hadden, waren doorspekt met een waanizinnige hoeveelheid negativiteit.
Na Second Life moesten eigenlijk alle virtuele werelden het ontgelden en uiteindelijk was volgens van der Molen alles wat virtueel was niet de moeite waard. De argumenten over substitutie, realiteit als escapisme werden handig verpakt in een roep naar de zaal: “Get a life!”.

Dit is natuurlijk zwaar overdreven en ronduit dom. Een groter en groter gedeelte van waarde creatie speelt zich online af. In de huidige genetwerkte samenleving zoeken mensen naar nieuwe samenwerkingsverbanden. Second Life en andere virtuele werelden kunnen daarin een rol spelen als een drie dimensionele extensie van huidige media als Skype en IRC.
Het feit dat er een ruimte is waar de interactie zich afspeelt speelt in op de manier waarop onze hersenen gebouwd zijn. Second Life en anderen werken al wel, maar de techniek is nog iets te beperkt om het vloeiend te laten plaatsvinden.

Intense Debate

CDA

Wat er in de zaal gebeurde en hoe Harry van der Molen discussieerde is exemplarisch voor hoe het CDA politiek bedrijft in het post-Fortuyn tijdperk. Dat ze daar veel succes mee boeken kun je betreuren.

Van der Molen polariseerde het debat volkomen door uit te gaan van uitersten en van absoluut verwerpelijke dingen. Verslaving onder Second Life gebruikers en het zich afspelen van (virtuele) kinderporno zijn dingen waar niemand voor kan zijn. Deze paar voorbeelden kwamen van der Molen zo goed van pas, dat hij het praktisch nergens anders over had.

Naast het kwaad had hij ook nog een argument over de zinnige besteding van publiek geld zoals in Zoetermeer niet het geval is geweest. Hier kan ook niemand tegen zijn. Iedereen wil dat publiek geld goed besteed wordt. Op mijn vraag of er in al zijn realiteitszin misschien ook nog plek was voor enige visie, kwam een nietszeggend antwoord.

Door zichzelf neer te zetten als tegenstander van het absolute kwaad had hij het debat al bijna gewonnen. Daarna hoefde hij alleen maar alle andere argumenten terug te brengen tot zijn basisargumenten en in te spelen op angst.
Argumenten mochten ook zeker niet te genuanceerd zijn of te ingewikkeld. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat de polarisatie afneemt. Misschien van der Molen daarom steeds extremer ging formuleren.
Hij hield het verder lekker makkelijk en populistisch, af en toe verpakt in een half grapje. Als je de zaal aan het lachen krijgt, maakt niet uit waarom, laat je zien dat jij een toffe peer bent en niet de kwaadste.

Balkenende zelf beheerst dit kunstje uitstekend en van hem wordt binnen het CDA dus dankbaar afgekeken.