Gisteren in de Heineken Music Hall Ivete Sangalo eindelijk zien optreden. Het concert was fastastisch. Het publiek geweldig, de sfeer goed. Ivete is een podium-monster! Ze deed alle belangrijke liedjes en idereen ging helemaal los.
Mijn razendmooie Marantz-receiver doet het niet meer. De aan/uit knop zit permanent vast. Waarschijnlijk wel te repareren maar nog geen tijd voor gehad. Dat betekent dus geen radio, dacht ik…
Ik ben al tijden op zoek naar de teksten van dit capoeira lied en het is zo goed als onvindbaar. Ik kreeg gisteren van Gary een goede lead en vond daarmee in Google 1 (!) hit op een halve versie en in MSN één hit op een soort van volledige versie.
Vanochtend het mannetje van de post met een pakje voor mij. Eindelijk na lang wachten mijn nieuwe paar hoofdtelefoons voor mijn privé-muziekbehoefte. Die speakers van mijn iBook zijn leuk maar ze worden niet overal even hard op prijs gesteld.
Vanochtend dus veel te laat opgestaan maar wel op tijd om een stampvolle tram 1 naar het Spui te nemen. De skaters op het Spui ontweken en een kaartje gekocht voor de recital van Ibrahim Yazıcı, Fazıl Say, Sertab Erener en het Residentie Orkest.
Ze is mooi, leuk en ze kan de beste feestmuziek van de wereld zingen: Ivete Sangalo. Met die feestmuziek maakt ze Brazilianen gek, en als je Brazilianen een beetje kent weet je dat dat niet zomaar gek is, maar compleet fokking gestoord.