Poetry

Wer täglich, manchmal mehrmals die Stunde, die Verdammten belächelt, ist wohl zu Recht in der Hölle. Twitter, so mussten wir uns eingestehen, war der Ort, den wir bewohnten, weil wir sehr schlechte Menschen waren.

Ming-era génocidaire Zhang Xian-zhong

“The role of the middle-aged white man is to put out the rubbish and if he is the rubbish then he should put himself out.”

Ik schreef een tijdje geleden al bij mijn foto over de Linkse Hobby:

In de nacht van vrijdag op zaterdag kreeg onze Dichter des Vaderlands een blok van anderhalf uur radio in Zomernachten om te vertellen wat hij wilde. Ik had me in de dag vergist, maar het stond vannacht ook al op de website. De MP3 is hier uit de podcast te vissen: Zomernacht van Ramsey Nasr.

Een nieuw gedicht van onze Dichter des Vaderlands “Een mooie dag om stilte te verscheuren”:

Dit gedicht van Ramsey Nasr had ik gemist. Hier het Hemelse Leven.

Aangezien onze dichter des vaderlands zijn eigen blog niet zo goed bijhoudt moet het goede volk zijn gedichten hier en daar bij elkaar schrapen of speciaal voor dat handjevol een abonnement nemen op de NRC. Geen doen dus.

Ramsey Nasr bewijst met zijn nieuwste gedicht ‘mi have een droom’ dat hij overduidelijk de beste Dichter des Vaderlands is die we ons maar hadden kunnen wensen: Volledige tekst en meer uitleg op nrcnext en op nrc.tv wat achtergrond met ook zijn andere Koninginnedag-gedicht ‘In het land der koningen’.

Ik heb de hele verkiezingen rond de dichter des vaderlands gemist 1 2 maar ik ben nog steeds blij en ik vind dat ik er iets over moet schrijven.

Een gesprek met Martijn over arriveren deed me denken aan een oud gedicht van Kavafis wat ik ooit heb gelezen.

Tien geboden met Ramsey Nasr [via].

Het is de week van de poëzie. Vandaar Menno Wigman in Casa Luna zojuist. Drie kwartier is te kort voor zo’n geweldige dichter.

Ik vond net in Google het dagboek van de pas gedechargeerde stadsdichter Ramsey Nasr. Een terugblik op een jaar.

Antwerpen heeft een nieuwe stadsdichter (zijn eerste gedicht) en ik werk het lemma van Nasr maar bij [via].

Gedichtendag slaat toe, hier, hier en hier.

Ik heb een van de betere Turkse blogs, Turkish Torque, wat bijgelezen. Aandacht voor de Turkse dichter Necati Cumalı met wat mooie gedichten.

Zelfs op onze universiteit is er een Studium Generale programma en dit is best wel heel erg goed. Alleen de verhouding tussen de kwaliteit van het programma en hoe vaak ik het bezoek is iets minder goed. Dat gaan we proberen te verbeteren.

Weinig geblog, vakantie en pre-vakantie-stress is altijd een goede smoes. Ik heb nu meer tijd maar eigenlijk is het nooit genoeg.

Via Barbara de eerste podcast waar ik echt heel blij mee ben en die ik compleet ga luisteren. De stadsdichters van Antwerpen, Ramsey Nasr & Tom Lanoye, dragen hun gedichten voor.

Ramsey Nasr’s derde stadsgedicht (via de Leeskamer): Huis van Melk en Honing

Gisteren met Robbert Jan en Inge naar de **2nd World Poetry Slampionship geweest op Poetry International.

In de Standaard weer een erg fysiek gedicht van Nasr zoals ik ze van hem wel meer heb gelezen. Aan een Marokkaanse vrouw die in het Belgische Remmery is weg-bedreigd.

Via de Leeskamer in de Standaard een kritisch stuk van Nasr over Nederland. Erg goed en erg scherp (Nasr dus).

Ik vond Ramsey Nasr altijd al een goede dichter. Nooit veel van hem gelezen, stukjes. Maar die naam blijft wel hangen.