https://www.newyorker.com/culture/annals-of-inquiry/slate-star-codex-and-silicon-valleys-war-against-the-media

Allissa Black (erg tof!) geeft een overzicht van de verschillende initiatieven die de stad San Francisco (met Twitter-burgermeester Gavin Newsom) heeft genomen om open overheid te bevorderen. Misschien een goed idee om als nieuwe burgermeester van Amsterdam ook iemand te kiezen die tenminste snapt wat internet is.

San Francisco loopt uiteraard buitengewoon voorop in dit soort dingen —noblesse oblige. Ze hebben een data-inventaris en -richtlijn aangenomen en er wordt elk kwartaal een verslag uitgebracht van de stand van zaken. Ze maken sites zoals: DataSF, RecoverySF en een Citypedia om kennis te delen binnen de stad.

Haar stappen die je moet nemen:

1. Stel een team aan om het initiatief te doen groeien
2. Breng richtlijnen uit
3. Zorg dat het een verwachting van de overheid is.
4. Voer beleid door.

Ook nog op de vraag welke software men gebruikt om participatie van burgers te bevorderen het antwoord: Uservoice en IdeaScale.

En de tip om te participeren in de O’Reilly online conferentie voor Gov 2.0 International.

In Amerika zijn heel veel initiatieven op allerlei niveau’s: stad, staat, federaal die hiermee bezig zijn en er lijkt heel veel ‘web literacy’ (mediawijsheid) te zijn en ook budget voor al dit soort dingen. Toch moet ik gevoelsmatig zeggen dat we in Nederland nauwelijks achterlopen.

Op overheidsniveau hebben we Ambtenaar 2.0, Hack de Overheid, en nog een serie initiatieven (ik wacht nog op data.gov.nl). In Amsterdam zouden we bijvoorbeeld het Open City manifest kunnen aannemen maar iets als Amsterdam Opent is al heel tof.

Waar het in Nederland beter kan: 1. Duurzame web-platformen die gebouwd zijn door bedrijven die het snappen op open technologie met een blik vooruit op (ipv één keer oplevern en iets onbruikbaars over de schutting gooien). 2. Vaste, aanspreekbare teams die de materie beheersen aanstellen voor deze onderwerpen.

(Deze blog is snel geschreven door Alper na een sessie op SxSWi in Austin, Texas. En tevens gecrosspost naar het groepsblog voor alle Nederlandse aanwezigen.)

In Amsterdam leven we in vergelijking nog in de Middeleeuwen. Daar zit ik buiten de Coffee Company in de vrieskou mijn espresso te drinken om de lijn 4 aan te kunnen zien komen.

In gerelateerd nieuws: gegeven goede data, kun je ook hele vette displays maken. Zoals dit live project-overzicht bij een bureau op een muur geprojecteerd.

Dit zijn dingen waar ik elke dag mee te maken heb en ik wil ze met plezier helpen beter te maken. Ideeën en suggesties zijn welkom in de commentaren.

Mochten ze al bestaan dan hoor ik het graag. Mocht iemand ze willen beginnen dan zou ik het erg op prijs stellen.

Burgermeester

#

De Burgermeester is mijn voorbeeld van zo’n niche in de Amsterdamse horeca die niet bediend werd. Hier is recent de Burgermesteer geopend en deze loopt nu prima.

Voordat de Burgermeester er was, moest je heel goed zoeken in Amsterdam om een grote culinaire burger te kunnen vinden ¹. De burger had hier blijkbaar teveel een fast food associatie en was verplicht smerig.

Succesvoorbeelden uit het buitenland genoeg en dan in het bijzonder de Burgermeister, Marienburger en Kreuzburger-achtige tenten in Berlijn.

Taqueria

#

Je ziet ze heel veel in Californië en Texas, de taquerí­as waar je voor weinig geld een goed gevulde burrito met vlees, bonen en rijst met daarbij hete sausen, guacamole en nachos kunt krijgen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan een burrito denk. Toen ik in San Francisco was at ik het ongeveer om de dag. Als ik er ooit heen zou verhuizen, zouden de taquerí­as een belangrijke reden daarvoo zijn.

In Europa bestaat er al een imitatie in de vorm van Dolores vlakbij Alexanderplatz in Berlijn. Kenners vinden het misschien niet vergelijkbaar, maar het is heel fijn om in de Duitse winterkou dit stukje Californië tegen te komen.

In Amsterdam is er bij mij in de buurt de Taco Shop die ik nog moet uitproberen, maar meer keuze zou niet gek zijn.

Update: The Taco Shop uitgeprobeerd en deze was best ok en ook goede prijs/kwantiteitsverhouding. Geen burritos verpakt in aluminiumfolie zoals ik gewend ben, maar goed te eten. Volgende keer de Chimichanga bestellen.

24h Diner

#

Meestal moet ik er niet aan denken om na het uitgaan complete burgermaaltijden of stacks van pannekoeken met maple syrup weg te moeten werken, maar als het dan ergens kan, dan in het comfort van een mooie klassieke diner.

Soms heb je gewoon laat nog honger en trek in lekker eten. Daar is in Amsterdam nog steeds moeilijk aan te komen. Waar ga je heen na 0:00 voor niet-shoarma of patat? Ik denk dat één diner-achtig restaurant wat 24 uur per dag open is ergens in het centrum, op heel veel bezoekers kan rekenen.

In ’n Out Burger

#

Het ‘gezonde’ fast food van de In ’n Out Burger heeft als West-Amerikaans fenomeen een allure die moeilijk uit te leggen is. Feit is wel dat de burgers en de frieten er heel lekker zijn en dat het een sympathiek concept is tussen de grote ketens in de Verenigde Staten.

Greasy Spoon

#

Pas in Shepherdess Cafe in Hackney het klassieke Engelse eten geprobeerd en dat was een succes! Alleen zó jammer dat we dat hier niet hebben; niet een goede plek om Engels eten te eten, niet een serie greasy spoons en eigenlijk helemaal geen plaatsen waar je voor £7 (= €7) kunt zitten en lekker veel kunt eten.

Ik denk dat deze concepten mits goed uitgevoerd grote successen kunnen worden en in de meeste gevallen niche-vullers zullen zijn (zoals de Burgermeester nu is). Dus een slimme restaurateur kan hier zijn slag slaan en mijn buik vullen. Of moet ik toch naar San Francisco verhuizen?

Paris has its vélib system ² and other major metropolitan cities may have similar bicycle sharing systems, but ov-fiets (literally ‘public transportation bike’) is Netherlands wide and has a great service design backing it up.

The idea is you get a subscription (based on your id and bank account to prevent abuse) for €9,50/year which is hooked up to your rail card so you can use that same card to get your bike. With one card you can get up to two very decent bikes ³ at any issuing point (most larger railway stations in the Netherlands and more). Payment is deducted automatically from your bank account, so that eliminates another step from the checkout process which is very quick indeed. At stations which don’t have a large bike facility and for return at night there are also unmanned facilities where you can get a bike from a locker using your secret code.

Most importantly for us Dutch, the system is very cheap. Renting one bike for 20 hours costs you €2,85. If you have multiple errands to run in a city, this is cheaper than using public transportation (and you have more freedom and you don’t have to wait for buses). Most people I tell about the system can’t believe how cheap it is. I do hope it is cost effective. I will gladly pay more per ride if it means the system will be around in the future.

OV-fiets is a great solution for me. I visit various cities irregularly. My method of entry, is almost always by train and that part of the journey is usually relatively quick, clear and comfortable. After that part comes the hell of navigating and waiting for local public transportation. There isn’t a city in the Netherlands that can’t be biked around, so a bike —if you have access to one— is almost always preferrable.

This is a great example of our urban future where objects that used to be our property ⁴ are abstracted into a network of services.

San Francisco

#

An afterthought: When I was in San Francisco last year, I had some appointments in the Valley which I tried to do using Caltrain and then either taking the bus or walking. This turned out to be impossibly time consuming.

I tried to rent a bike to take with me on the Caltrain but most bike rental places were not open as early as I needed them to be. A system where you could rent a bike at the Caltrain stations similar to OV-fiets would have been perfect. (Hint.)

• Berlin*
• Amsterdam*
• London
• Copenhagen
• Nantes
• Meppel
• San Francisco*
• Oakland

It could be debated whether Meppel is a city or not, but I’ll let it.

But at the risk of sounding like an old man, this ritual - make no mistake, that’s what it was - invested the purchase with meaning and value for me, and I despair at a world that doesn’t at least offer the possibility of similar adventures to its inhabitants.

This resounds simply with the fact that things that are worth doing are oftentimes difficult to do or to learn and things that are worth having are the ones you invested effort in getting.

Just to narrow this down to music, 99% of the music I listen to has no meaning whatsoever to me. This has no bearing on the quality of contemporary music, which I think is actually quite high. Only a couple of albums and artists have managed to strike a chord with me that makes their music merit a repeat listen.

This may be different for others but the real investment of Fl. 45,– or so back then was quite significant, distribution channels were few and the diversity they offered near zero ¹, you got your recommendations either from mass media or from word of mouth ². The experience was radically different.

Yes, something has been lost in the transition but the abundance we have gained in return makes it more than worthwhile for me.

But the piece is about the loss of serendipity and shortly after he writes:

Yes, I suppose you could always switch the thing off, leave it behind, deliberately “forget”it. But when you’ve lived your entire life through the intercession of a mobile and benevolent Delphi, is that realistically an option? I suppose we’ll find out.

Having spent two and a half weeks in the United States most of which in and around San Francisco. I can testify that it is indeed not an option.

San Francisco is so well mapped within most online services that the experience you have there using the internet is unparalleled. Most services originate there which results in San Francisco being completely mapped in Google Maps, well covered in Yelp and there are ample Twinkling Twitter users in the proximity.

Unfortunately for a visiting European like myself it is prohibitively expensive to use roaming data ^{3 4}, meaning that most of the time my iPhone was a multimedia brick. Being disconnected like this, made me acutely aware of how reliant I have become on the real and virtual compass my iPhone provides. Walking around without a continuous stream of data coming in on the iPhone felt as if a sense was missing.

What is a sense other than a mapping of external information to a part of your brain ⁵? The services on my iPhone provide me with a sense of presence and sense of direction within my spheres of contacts. My brain is conditioned to receive regular updates to this sense and withholding those updates used to be called something like “withdrawal from information addiction”but since this is a sense we’re talking about, I think “sensory deprivation”may be better suited. Without this sixth sense so much of your peripheral ‘vision’ is cut off that you feel like you are wandering around half blind.

Great way to end a first visit.

Adjusting to the superficials will be easy enough, but as after every big trip and after having seem some truly splendid natural and metropolitan vistas, adjusting the mind to a realignment of the world brought about by new experience will be somewhat more difficult.

Halfway during the trip there’s a four day capoeira event celebrating Mestre Acordeon’s fiftieth year of teaching capoeira with a Brazilian festival in Berkeley on Saturday. I’ll also try to get some surfing in and see if I can visit the local tech hubs and meet some people, so it’s not purely a holiday.

If this wasn’t enough to stress me out, today my laptop decided to not boot anymore. So I spent most of the day panicing and restoring a backup, after which everything seems to work again but no clue for how long. Maybe I should try to sneak a new Macbook past customs on my way back.

Take care, I’ll be back the 27th.

In San Francisco is de Coworking Space geopend voor hun bedrijf Citizen Agency, deels kantoor deels publieke ruimte voor iedereen die mee wil denken/helpen.

Er is een bredere beweging om dit soort Coworking ruimtes op meer plaatsen in de wereld op te richten. Er zijn wat weifelende initiatieven aan deze kant van de vijver maar misschien leuk om zoiets in Delft op te zetten?

Gisteren bericht van de Zombie Flash Mob Event: “Eat Brains”. Een groep mensen begint in de stad als zombies en verplaatst zich zombie-style door de stad, terwijl ze de besmetting verspreiden over voorbijgangers.

De foto’s zijn leuk en staan op Flickr en elders.

Leuk om te lezen hoe Cohen helemaal los gaat in San Francisco (‘Deze steden klikken op alle fronten’). Met als allerleukste quote van Cohen:

‘Er gebeurt iets vreselijks met me,’ fluistert burgemeester Cohen me in het oor; ‘ik vrees dat ik ook een weblog moet beginnen.’