Second Life: Wat moeten we ermee?

Second Life; Abort, Retry, Ignore?

Net tijdens de lunch de tweede helft gevolgd van een lunchdebat georganiseerd door the Platform for Ethics and Technology hier in de Aula. Aparte timing voor zo’n discussie maanden nadat de publiciteitshype rondom SL voorbij is.

Het ging ruwweg over wat we nu precies aanmoeten met Second Life. Helaas werd de discussie volledig gekaapt door een vent van het CDA: Harry van der Molen.

Er vallen veel dingen voor en veel dingen tegen Second Life te zeggen. De manier waarop het platform gebruikt wordt door louche marketeers en webontwikkelaars om tijdens de hype de meest vage concepten te lanceren verdient inderdaad geen schoonheidsprijs.
Een van de voorbeelden die genoemd werden, was de investering van de gemeente Zoetermeer in een virtueel stadhuis. Een slecht doordacht concept, weinig bezoekers en als enige resultaat de publiciteit na het aanvankelijke persbericht.

Van der Molen gebruikte dit ene voorbeeld en een paar schimmige onderzoeken om Second Life compleet af te branden. Zijn argumenten die op zichzelf wel enige merites hadden, waren doorspekt met een waanizinnige hoeveelheid negativiteit.
Na Second Life moesten eigenlijk alle virtuele werelden het ontgelden en uiteindelijk was volgens van der Molen alles wat virtueel was niet de moeite waard. De argumenten over substitutie, realiteit als escapisme werden handig verpakt in een roep naar de zaal: “Get a life!”1.

Dit is natuurlijk zwaar overdreven en ronduit dom. Een groter en groter gedeelte van waarde creatie speelt zich online af. In de huidige genetwerkte samenleving zoeken mensen naar nieuwe samenwerkingsverbanden. Second Life en andere virtuele werelden kunnen daarin een rol spelen als een drie dimensionele extensie van huidige media als Skype en IRC2.
Het feit dat er een ruimte is waar de interactie zich afspeelt speelt in op de manier waarop onze hersenen gebouwd zijn. Second Life en anderen werken al wel, maar de techniek is nog iets te beperkt om het vloeiend te laten plaatsvinden.

Intense Debate

CDA

Wat er in de zaal gebeurde en hoe Harry van der Molen discussieerde is exemplarisch voor hoe het CDA politiek bedrijft in het post-Fortuyn tijdperk. Dat ze daar veel succes mee boeken kun je betreuren.

Van der Molen polariseerde het debat volkomen door uit te gaan van uitersten en van absoluut verwerpelijke dingen. Verslaving onder Second Life gebruikers en het zich afspelen van (virtuele) kinderporno zijn dingen waar niemand voor kan zijn. Deze paar voorbeelden kwamen van der Molen zo goed van pas, dat hij het praktisch nergens anders over had.

Naast het kwaad had hij ook nog een argument over de zinnige besteding van publiek geld zoals in Zoetermeer niet het geval is geweest. Hier kan ook niemand tegen zijn. Iedereen wil dat publiek geld goed besteed wordt. Op mijn vraag of er in al zijn realiteitszin misschien ook nog plek was voor enige visie, kwam een nietszeggend antwoord.

Door zichzelf neer te zetten als tegenstander van het absolute kwaad3 had hij het debat al bijna gewonnen. Daarna hoefde hij alleen maar alle andere argumenten terug te brengen tot zijn basisargumenten en in te spelen op angst.
Argumenten mochten ook zeker niet te genuanceerd zijn of te ingewikkeld. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat de polarisatie afneemt. Misschien van der Molen daarom steeds extremer ging formuleren.
Hij hield het verder lekker makkelijk en populistisch, af en toe verpakt in een half grapje. Als je de zaal aan het lachen krijgt, maakt niet uit waarom, laat je zien dat jij een toffe peer bent en niet de kwaadste4.

Balkenende zelf beheerst dit kunstje uitstekend5 en van hem wordt binnen het CDA dus dankbaar afgekeken.

  1. Reken niet op van der Molen en het CDA om met hun conservatisme en beknepen visie van Nederland een kenniseconomie te maken. We zitten in een nieuwe eeuw met nieuwe kansen en bedreigingen. Het beste wat Balkenende en de zijnen te bieden hebben is een terugkeer naar de tijd van de VOC-mentaliteit.
  2. Waar trouwens ontzettend veel nuttig werk in verricht wordt door mensen in virtuele organisaties.
  3. ‘Denk toch aan de kinderen!’
  4. Dat is die andere namelijk.
  5. Zoals hij maandig in Knevel en van den Brink een vraag over cocaïne, wist terug te voeren op coffeeshops in de buurt van scholen en dat die gesloten moeten worden. De meeste mensen zijn de beginvraag al lang kwijt en zullen alleen maar denken ‘Ja, coffeeshops in de buurt van scholen is fout.’

Oneindige bescherming van auteursrecht en andere misverstanden

Ik zou niet graag Mark Helprin willen zijn. Denk je een aardig artikeltje over copyright te hebben geschreven in de New York Times, wordt je —extreem gebrekkige— argumentatie vervolgens door het collectieve internet totaal afgebroken en afgebrand1.

Niet al te raar als je het verlies van auteursrechtelijke bescherming gelijk stelt aan confiscatie.

The basis for Halprin’s argument appears to be a complete misreading of what is “Public Good” and how Congress is authorized to achieve that “Public Good”.

Vast staat dat Helprin de bitch is van de Free Culture beweging. Hoe zou dat voelen?

  1. Via Boing Boing.

Nieuwe batterij

Vandaag terug uit Amsterdam langs Den Haag geweest om mijn nieuwe batterij op te halen die klaar lag bij LJS. Een week later dan beloofd, maar weinig stress.

Ik ben nu bijna klaar met de eerste laad/laat leeglopen/laad weer op cyclus. Kijken hoe deze batterij het morgen in het park doet. Zes uur hoeft van mij niet, maar alles langer dan twee-en-een-half uur zou mooi meegenomen zijn.

Niet zo tof: Hij valt nog steeds uit als de batterij leeg is. Dus toch de heatsink weer vervangen ofzo.

Leer jezelf Arabisch

Ik was vanmiddag in de American Book Centre en ik heb een boekje uit de Teach yourself-reeks “Arabic” gekocht. Het is een fijn en vlot boek met een redelijk niveau en veel voorbeelden. Daarnaast was het een beetje gehavend en daarom mocht ik het meenemen voor €9,95 wat niet echt geld is.

Arabisch schrift leren lezen is even moeizaam maar na een half uurtje begint de herkenning wel te komen. Daarna is het als het ontcijferen van een geheimschrift waar je de sleutel van hebt. Het zal nog wel even duren voor ik het vloeiend kan lezen maar het gaat aardig.

De taal ziet er voor de rest redelijk makkelijk uit. Het aantal leenwoorden uit het Turks is nog groter dan ik al had gedacht, dus veel herkenning.

Dingen die wel lastig zijn:

  • Woorden worden geschreven zonder veel klinkers. Daarom moet je al veel herkenning hebben wil je een tekst vlot kunnen lezen1. De medeklinkers staan genoteerd en je moet dan zelf de meest logische klinkers invullen.
  • Arabisch schrijven op een computer kreeg ik voor dit bericht niet even snel uit mijn mouw geschud. De ligaturen zijn voor computers niet goed te tekenen. Verder is het lastig om de juiste vorm van elke letter te krijgen wanneer je die wil. Er zijn vast handige manieren om Arabisch te schrijven maar ik ken ze nog niet.
  • Het arabische schrift is al een soort van handschrift wat ik nu leer in een bepaald lettertype. Het duurt even voor je doorhebt waar de ene letter begint en de volgende ophoudt. De minimaal onderscheidende eigenschappen per letter zijn me al een beetje helder.
    Het loopt alleen een beetje in de soep als je teksten ziet in andere lettertypes, handgeschreven of gestileerd op drukwerk.
  • De uitspraak is niet echt te leren uit een boek. Veel klanken hebben equivalenten in het Engels of in andere talen2 maar er zijn er ook bij die specifiek arabisch zijn3.
    Wikipedia biedt een beetje uitkomst4 maar ik moet maar een arabier regelen om dingen een keer voor me uit te spreken.
  1. Achteruit lezen went snel.
  2. Bijv. de harde Nederlandse ‘g&rsuo; uit het woord negen werd als voorbeeld aangevoerd.
  3. Letters zoals de :ayn en de hamza.
  4. Voiced pharyngeal fricative iemand?

Weekend met veel dingen

Donderdagochtendvroeg naar Den Haag om mijn Macbook in te leveren en vrijdag eind van de middag er weer heen om hem op te halen.

Den Haag:

Nog wat gedaan op TOPdesk:

Stock Photography Models

Vrijdagmiddag toen net op tijd terug om te bowlen:
C&O Teamuitje

Waarna de onvermijdelijke groepsfoto:
C&O Teamuitje

En het heerlijke eten in het Pakhuis:
C&O Teamuitje

C&O Teamuitje

C&O Teamuitje

Nog even langs Echte Boter geweest om te flyeren voor het feest van Liberdade en dan zaterdag vroeg op om de trein naar Utrecht te nemen voor de Batizado van Planeta Capoeira

Veel leuke capoeirafoto’s maar zoals altijd zijn de leukste momenten niet vastgelegd.

Batizado Planet Capoeira

Batizado Planet Capoeira

Batizado Planet Capoeira

Zondag gelukkig de zondagsrust in acht genomen en heel heel weinig gedaan.

Mike en Thomas Show

Ik zit nu op een oude Windows XP bak te werken met bijna niks erop geïnstalleerd. Ik kan met Firefox de meest belangrijke dingen online wel doen.

Ik krijg van de VARA nieuwsbrieven met leuk materiaal van de afgelopen week en een van die fragmenten is de imitatie van Jochem Myjer van 8 (!) verschillende typetjes in 2 minuten. Ik was vergeten hoe grappig de Mike en Thomasshow was. Niet alleen dit stuk is erg de moeite waard, de hele aflevering zit vol met leuke (en soms flauwe) dingen1.

Wat me wel opvalt is dat de online media ervaring op een brakke XP-machine met Firefox en wmplayer beter is dan op mijn Macbook. De omroepsite werkt nu zoals hij zou moeten, fragmenten doen het, afspelen gaat zonder problemen en full screen is één druk op de knop2. Jammer dat de rest van de mensen dat moet missen.

  1. En waar komt die vete tegen Guus Meeuwis vandaan?
  2. Flash 9 kan dit ook, dus het is wachten tot je dit overal gaat zien. Verder lijkt Flash de enige optie op een videorijk internet wat iedereen kan gebruiken, temminste totdat er vrij bruikbare video codecs verschijnen.

Macbook ingeleverd

Ik heb vanochtend vroeg1 mijn Macbook ingeleverd bij LJS op de Lutherse Burgwal. Daarna koffie gedronken in Florencia, grappige tent en aparte interpretatie van het concept cappuccino.

In tegenstelling tot wat ik dacht krijg ik mijn Macbook niet in de loop van de dag terug omdat ze al vermoeden wat er mis is met de batterij, die meteen gaan bestellen en hem dan morgenmiddag met nieuwe batterij aan me teruggeven. Dat zou wel heel fijn zijn. Dan kan ik eindelijk die beloofde zes uur lang in het park zitten werken2

Geen ramp, genoeg te lezen3 en te doen4 waar ik geen Macbook voor nodig heb maar toch een beetje onwennig. En ik heb vandaag wel een paar leuke foto’s geschoten die tot het weekend zullen moeten wachten.

Dit brengt ook weer de vraag wel of geen AppleCare dichterbij. 1 jaar garantie op een laptop is aan de lage kant en zonder verlenging van de garantie wordt mijn Macbook een soort wegwerpproduct.

  1. Erg verdomde vroeg als je vier uur slaapt.
  2. Zodra het weer droog is.
  3. Nu aan het lezen The Tipping Point, Monocle #3, Foam Magazine en ik heb de Brug van Geert Mak gescoord.
  4. Dat ene vakje nog.