Fusion is niks voor mij

Gisteren een nieuw fusion restaurant/coffee-corner/danscafé/concept hier in Delft uitgeprobeerd: Yamamoto. Het ziet er aardig uit maar een ingewikkelde menukaart die niet veel toevoegt (mijn recensie).

Oliver and Reinier share a moment

Wokgerechten kun je fijner bij de Daily Wok kopen, Dim Sum beter in Den Haag1, sushi beter bij Happy Sushi of een andere conveyor belt en Thai het liefste bij snackbar Bird. Bij elk van die plaatsen krijg je significant meer voldoening voor €24.

Dinner at Yamamoto

De aankleding, locatie en het uitzicht zijn wel erg mooi, dus als dat je ding is moet je vooral een keer gaan kijken. Het danscafé is nog niet open, maar dat zou nog weleens iets kunnen worden. Delft is op het gebied van uitgaan zwaar ondergeserveerd.

Dinner at Yamamoto

  1. Denk ik. Ik moet nog een keer gaan Dim Summen.

Immorele gastjes

Ik probeerde vrijdagavond na een redelijk bewogen dag in de trein terug naar Delft bijna oud-collega’s Joop en Niek ervan te overtuigen dat het merendeel van de mensen geen moreel besef heeft1. Dit wilden ze niet geloven. Nu zal het misschien niet de meerderheid zijn2, maar ik denk dat het een grote groep mensen is die groeit.

Twee voorbeelden uit de praktijk:

  1. Ik ben mijn origineel in het kopieerapparaat in de AH vergeten. Ik ren naar binnen om hem op te halen. Mijn fiets staat nog open buiten. Letterlijk vijf seconden later ben ik terug en dan staan er al een groep gastjes bij mijn fiets te loeren. Om het nog erger te maken krijg ik te horen: “Als je iets langer weg was gebleven, was je fiets weggeweest.”
    Ik heb nog steeds haast en ik fiets weg3 maar ik ben wel verbaasd over zoveel onbeschaamde ploerterigheid.
  2. Na het optreden kijken we naar de b-boys op het podium. Een jongen achter ons gooit blikjes bier naar de stage. Onze vriend D. groot gebouwd en niet bang ingesteld spreekt de jongen aan op zijn gedrag en vraagt hem of hij ‘het normaal vindt wat hij doet4.’ Hier heeft hij niet van terug en even later is de security erbij.

Deze mensen hebben op geen enkele manier respect voor anderen en hoe die hun gedrag ervaren. Mensen die zo los en verwerpelijk bezig zijn moeten denk ik niet vrij in de samenleving rond kunnen lopen om het voor de rest te verpesten. Mensen zonder moreel besef zijn geestesziek en een gevaar voor de samenleving. Waarom ze niet opsluiten of heropvoeden?

Noot over onderwijs5: Scholen krijgen vaak de schuld maar dat geloof ik niet. Nederlandse scholen kunnen beter6 maar zijn zeker niet slecht. Als je iets van je leven wil maken, dan kan dat echt. Er is geen excuus voor dit soort gedrag.

Raciale disclaimer: Voor ik allemaal pro-Wilders mensen over me heen krijg, de gasten uit het eerste voorbeeld waren —ik denk— Antilliaans en de jongen uit het tweede was zo Nederlands als maar kan. Het zijn dus niet altijd de moslims die het gedaan hebben.

  1. Een langere post hierover komt nog een keer. Het wordt in ieder geval niet een uitsluitend pessimistisch verhaal.
  2. Ik overdrijf weleens om een punt duidelijk te maken.
  3. Wat moet ik trouwens anders doen?
  4. Normaal gesproken doen mensen dit niet en ik denk dat dat veel verklaart.
  5. Ook een langere post in de planning.
  6. Het Finse onderwijssysteem schijnt erg goed te zijn.

Breakjam in Delft

Vorig jaar toen de Skatejam in Delft was, was ook de eerste dag dat ik mijn EOS had. Het is een leuk festival en er gebeuren veel dingen om te fotograferen (set van toen). Gisteren was dus de symbolische eerste verjaardag van mijn camera en ik was van plan om die te vieren door de hele dag Skatejam te gaan schieten.

Dat ging alleen anders dan gepland. Liberdade was die dag twee keer geboekt voor een optreden, één op een braderie in Nootdorp en één op de Skatejam. Daarna moest ik snel weg naar Den Haag om Todaysart te zien en daarna door naar Robodock. Uiteindelijk weer terug in Den Haag beland voor ik naar Delft ging om te slapen.

Op Skatejam door tijdgebrek alleen maar de b-boy battle na ons optreden geschoten. Geniet van de vette tricks.

Skatejam Delft Breakdance

Skatejam Delft Breakdance

Skatejam Delft Breakdance

Zonsondergang over Palmyra

Ik heb geen idee hoe ik zo snel een Quicktime embed op dit blog plak. Vimeo even uitgeprobeerd wat een goede videosite is maar het FLV formaat is nog steeds redelijk bar qua kwaliteit.

Sunset over Palmyra from Alper Çugun on Vimeo.

Dit geeft een aardige indruk, maar kijk liever het filmpje op de volle resolutie.Toen we de zonsondergang over de ruïnes van Palmyra bekeken heb ik mijn camera neergezet op een rots en met stopwatch en afstandsbediening heb ik elke minuut een foto genomen. Het resultaat is volgens mij best aardig.

De betekenis van een sluier

Ik ben op mijn laatste avond in het Riad Hotel in Hama nog bijna versierd.

In de gemeenschappelijk ruimte van dat hotel is het goed relaxen ‘s avonds met Abdullah —de hotelmanager die voortreffelijk1 Engels spreekt— en de andere veelal Franse gasten. Een agressieve parkiet, watermeloen, de internet-pc en wat plafondventilatoren; het leven is er goed na een dag lang het snikhete Syrië verkennen.

View over the city

Op die laatste avond stelde Abdullah me voor aan een meisje dat Engels studeerde in Damascus of Aleppo. Ze schijnt in allebei te wonen maar ze was toevallig in het hotel in Hama. Nu zijn er hier veel mensen die zeggen dat ze Engels studeren maar hoe lang ze het ook mogen studeren, klinken als Engels doet het niet. Communicatie met dit meisje dat Medea heette was bijna niet te doen.

Medea had een hoofddoek op en een sluier voor d’r gezicht zodat je alleen haar ogen zag. Verder had ze ook een dikke verhullende gewaad-achtige rok aan, typisch voor de wat fanatiekere moslimmeisjes. Het is erg raar om te praten met iemand waar je alleen maar de ogen van ziet. Communiceren in een vreemde taal wanneer de mond bedekt is, is volgens mij nog een extra handicap. Uit beleefdheid praatte ik wat met haar en vroeg wat dingen in het Arabisch2 en als Medea niet wist hoe ze iets moest zeggen speelde Abdullah voor muterjem3.

Medea vroeg mijn e-mailadres en telefoonnummer en veel dacht ik er niet van dus die gaf ik. Op een gegeven moment vertaalde Abdullah van Medea iets als “She likes you.” en dat vond ik toen al aan de vreemde kant maar ik schudde het af en ik richtte mijn aandacht op andere toeristen4. De toeristen en ik praatten over de toeristen-dingen: “Waar kom je vandaan? Waar ga je heen? Wat heb je gezien?”

Op een gegeven moment deed Medea haar sluier af zodat je haar gezicht kon zien. Ze was een niet lelijk meisje maar haar gezicht was lijkbleek. Dat gebeurt er dus als je van je geloof de zon nooit mag zien. Vroeger en op sommige plaatsen nog steeds was dat een schoonheidsideaal. Het moet toch raar zijn dat in een land met zoveel zon de helft van de mensen die nooit op haar gezicht kan voelen.

Ik heb uit beleefdheid de rest van de avond nog wat aandacht aan Medea besteedt maar het gesprek vlotte niet echt en er waren interessantere mensen om mee te praten. Aan het einde van de avond had ik uitgecheckt — ik nam de bus van 06:45 de volgende ochtend naar Palmyra— nam ik afscheid van iedereen om vroeg te gaan slapen. Toen kreeg ik van Medea compleet onverwacht een afscheidskus5.

Fan

De volgende ochtend stond ik om 06:00 op6 om mijn vroege bus naar Palmyra te halen. Ik was mijn spullen aan het pakken toen mijn telefoon ging. Je raad al dat het Medea was die me belde. Ze had gisteren iets opgevangen van “six o’clock” of mijn gebrekkige “saa:a sittah”. Over de telefoon probeerde ze in extreem onsamenhangend7 Arabisch iets te vertellen. Ik kon alleen maar denken aan de €1,50 per minuut die dit me kostte en de bus die ik moest halen dus ik zei vriendelijk doei en hing op.

Square

Beneden voor het hotel stond ik een taxi te roepen toen Medea ook het hotel uitkwam. Ze had een kadotas in haar hand en een briefje met drie of vier telefoonnummers erop. Ik had geen zin om er over na te denken dus ik nam de spullen aan en sprong in de al wachtende taxi. Pas in het hotel aangekomen in Palmyra keek ik in de tas en zag een hartvormig doosje met daarin een ring.

Ik heb geen flauw idee wat ik gedaan heb of waar ik dit aan verdiend heb. In het halve uur dat we met elkaar gepraat hebben kan zo’n meisje toch met geen mogelijkheid verliefd zijn geworden? Of is mijn invloed op vrouwen zo ontzettend groot? En ben ik nu verloofd?

Een rare omslachtige interpretatie van liefde om me wat kado’s en een paar telefoonnummers te geven. Zo duurt het toch allemaal veel te lang? Als ze nou gewoon ‘s nacht naar mijn hotelkamer was gekomen dan hadden we de dingen kunnen ‘bespreken’. Rare interpretatie van de liefde hebben Arabische meisjes. Ik dacht dat vrouwen hier op hun eer moesten passen maar er staan dus genoeg gesluierde meisjes klaar om zich te vergrijpen aan passerende Westerse toeristen.

De volgende dag nog werd ik toen ik door de ruïnes van Palmyra heenliep een keer of wat gebeld op mijn GSM. Mijn broekzak drukte dat steeds weg en na een tijdje heb ik hem uitgezet. Sindsdien is het stil. Ik heb geen interesse maar ik ben wel benieuwd naar de echte intentie. Ik twijfel of ik contact op zal nemen, maar bellen heeft met haar Engels en mijn Arabisch niet veel zin.

Andere verhalen

Ahmet in het hotel in Palmyra kwam met het verhaal dat in een ander hotel meisjes met hoofddoekjes zaten te giechelen en hem zaten te wenken toen hij aan het roken was.

Muhamad8 van een ander hotel in Latakia zei me dat je niet af kunt gaan op het uiterlijk van meisjes in de Arabische wereld. Je hebt d’r die er open bij lopen en eigenlijk erg conservatief zijn en je hebt er die gesloten zijn maar die eigenlijk compleet zijn losgeslagen. Dat lijk me de beste moraal voor dit verhaal.

  1. Ik heb niemand in Syrië ook maar in de buurt van zijn Engels horen komen.
  2. Ik had mijn boek Arabisch bij me maar veel helpen deed dat niet.
  3. Arabisch voor tolk.
  4. Vlaamse meisjes!
  5. Tip voor Nederlandse toeristen: ga op reis in de Arabische wereld niet in het wilde weg vrouwen lopen kussen.
  6. Vroeg opstaan is klote maar er is niks mis met verder slapen in bussen met airconditioning.
  7. Het was voor haar ook vroeg.
  8. Hotelmanagers in Syrië heten allemaal Abdulah of Muhamad om het overzichtelijk te houden.

Diploma bijna in het bakkie

Ik was net voor de één na laatste keer op de TU om bij de administratie te controleren of alles nu in orde was. Naar blijkt was dat het.

Er staat me niks meer in de weg om mijn diploma op te halen. 28 september om 16:00 ergens op de faculteit EWI krijg ik1 mijn bul en mag ik me echt M.Sc. noemen.

Ik heb diezelfde dag om 14:00 nog een afspraak in Amsterdam, dus dat wordt nog even passen. Een Upcoming event en uitnodigingen volgen nog om ergens een overwinningsbiertje te drinken.

  1. En Oliver en Melle ook.

Afreizen en afstuderen

Ik was op het einde van mijn reis afgelopen weekend nog even in Londen voor een paar leuke events.

Impressie van Engeland

Engeland lijkt wat mij betreft erg op één van mijn minst favoriete Oost Europese landen: Polen1. Overeenkomsten:

  • Mensen zijn er bovenmatig vaak dronken.
  • Het lokale eten is niet te vreten.
  • Dingen zien er shabby uit.

Daarnaast snap ik niet waarom in Engeland alles zo duur moet zijn. Het is toch niet zo alsof ze daar een soort hyperinflatie hebben doorgemaakt, toch? En veel krijg je er niet voor terug. In Kopenhagen zijn dingen ook veel duurder dan in Nederland, maar daar ziet ook alles er beter uit2.

Expensive Ticket

Één ding wat rond Londen echte en ramp is, zijn de treinen. Voor mijn rit van Brighton naar Stansted betaalde ik £33,50. Dat is volgens mij best veel geld, zeker als je bekijkt wat je ervoor terug krijgt. Voor dit bedrag kun je in Turkije in alle comfort 1500km reizen en zelfs in Nederland krijg je er bijna een enkeltje Parijs voor. In Engeland mag je ervoor in een trein zitten die 30 jaar oud lijkt en nooit onderhoud heeft gehad. Deze trein boemelt door Londen heen en staat hier en daar zonder reden stil.

Terug in Nederland

Vergeleken met Engeland en andere landen snap ik nu wel beter waarom mensen die Nederland bezoeken het zo geweldig vinden. Al zijn hier ook nadelen op te noemen. Mensen zijn hier niet op hun vriendelijkst en er is een aardige groep die de basics van beschaving niet doorheeft. Geland op Schiphol al met een paar van dit soort gevallen geconfronteerd maar niets om me druk over te maken. Ik ga me sowieso niet erg druk maken de komende tijd.

Reflectie

Morena vroeg me vandaag of ik was uitgerust op vakantie. Niet echt maar je krijgt wel andere dingen terug. Ik ben bijvoorbeeld afgevallen en niet eens echt ziek geweest3. De stress en het continu lopen en onderweg zijn doet je heel veel calorieën verliezen, en je neemt niet altijd de moeite om dat allemaal weer aan te vullen. In ieder geval doordat je veel dingen ziet en meemaakt relativeer je meer en zijn dingen die gebeuren niet meer zo erg of boeiend. Verder zie je hoe anders mensen leven in andere delen van de wereld en daardoor kun je dingen beter plaatsen. Door de afstand die je letterlijk hebt genomen van je eigen leven doet je dingen herevalueren.

Ik heb al wat veranderingen op het oog en ik kan niet wachten om langer en verder weg te gaan.

Reizen in de toekomst

Het wordt eigenlijk alleen maar beperkt door tijd, geld en mijn beschikbaarheid. Ideeën waren al om volgend jaar of de Baltische staten en Scandinavië te doen of nog wat te sparen en een maand of vier Zuid Amerika te gaan zien.

Maar in deze hoek wil ik nog wel meer zien. Ik heb nu gemerkt dat je in weinig tijd zonder al teveel stress veel kunt reizen en zien. Volgende keer drie of vier weken en dan invliegen op Trabzon, dan via Kars4 naar Georgië, Tblisi en de geboorteplaats van Stalin bezoeken, dan wel of niet Armenië in met mijn Nederlandse paspoort en daarna naar Azerbaijan om het mausoleum van Nezami te bezoeken en Baku en de Kaspische zee te zien, daarna Iran in en Tabriz, Tehran en Isfahan zien, als het kan misschien nog naar Ashgabat5 en terugvliegen via Dubai.

  1. Al kwam ik in Syrië wel twee coole Polen tegen uit Krakow.
  2. Het land en de mensen.
  3. Ik had meer last van mijn maag in Turkije dan in Syrië.
  4. Waar het boek Sneeuw van Orhan Pamuk zich afspeelt.
  5. Dit is toch wreed!

Veranderingen ook in de e-mail

Ik heb geen idee wanneer maar het lijkt me niet meer dan logisch dat mijn TU Delft e-mailadres binnenkort ophoudt met werken. Dus voor de duidelijkheid nooit meer dingen sturen naar a.cugun@student.tudelft.nl of a.cugun@student.twi.tudelft.nl of a.cugun@ewi.tudelft.nl of a.cugun@elektron.its.tudelft.nl en noem nog maar een boel aliassen voor hetzelfde adres op.

Nu nog even de forward uitzetten en kijken of er nuttige e-mail op binnenkomt.

Het gras is altijd groener

Als je rondreist door landen waar het standaard warmer dan 30-35˚ C. is, denk je weleens bij jezelf: ‘Dit is a-relaxed. Wat kouder zou niet heel erg zijn.’

Dan kom je terug in Nederland waar het snijdend koud is en het regent1 en denk je bij jezelf 35+ graden is zo gek nog niet.

  1. Gisteren naar huis fietsend in de laatste 2 minuten natgeregend door een flits-stortbui.