Some salon reading

Never enough time for reading, but thanks to Instapaper got around to reading some stuff that was due coincidentally both of these are from Salon:

Book review: “An End to Evil” by David Frum and Richard Perle — Very interesting to read these neocon perspectives in an time when the world and America have shifted away from a position when those points of view were desirable and feasible.

Maxed out — Interesting take on pornography and how it reflects on society.

De anatomie van het nieuws

Shirky schreef pas zijn anatomie van het nieuws in: “Rescuing the Reporters” waarin hij een krant ontleed in nieuws en restmateriaal en dan ook nog dat nieuws splitst in zelf-gemaakt en uit andere bronnen afkomstig.

Het leek me boeiend om dat hier ook te doen, dus kocht ik afgelopen vrijdag twee gedrukte exemplaren van nrc.next en wegens tijdgebrek knipte ik ze dinsdag aan stukken.

Start

Ik kwam daarbij wat interessante dilemma’s tegen. Wat Shirky hard nieuws noemt komt voor, maar daarnaast staat er in onze kranten ook veel lifestyle-achtig achtergrond materiaal. Het is dus een beetje onduidelijk in sommige gevallen waar dat bij zou moeten.

Separated

Maar hier eerst even de resultaten van mijn steekproef:

nrc.next totaal 103g 100%
Advertenties 19,5g 19%
Anders 37,5g 36%
Nieuws 46g 44%
Nieuws uit eigen productie 34g 33%

Ik vind dat er nogal wat dingen in staan waarvan ik vrij zeker weet dat het niet behoort tot de ‘iron core of news’ zoals een stukje over de inhoud van het kerstpakket, wat over freefighting, een pagina grote illustratie en een dagboek van wat politici in Suriname. Als ik die weglaat, dan hou je 18,5g (18%) stricter nieuws uit eigen productie over.

News or not?

Het is de vraag of we hier dezelfde conclusies uit kunnen trekken als Shirky doet voor zijn krant. Maar zijn betoog dat er weinig origineel nieuws is en dat de verslaggevers gered kunnen worden in non-profit instanties is misschien zo gek nog niet.

Kranten maken een herdefinitie door offline en online en de hoeveelheid écht eigen nieuws wordt minder. Wat ze dan wel doen: becommentariëren van nieuws op blogs, smaakgids zijn voor mensen met weinig tijd, lifestyle magazine spelen. Daarnaast wordt er strak gestuurd op de kosten en weinig geïnvesteerd in digitale infrastructuur vanwege het korte termijn-winstoogmerk. Terwijl het volgens sommigen niet eens zó slecht gaat met de krant.

In ieder geval kan ik hier nog wel veel over schrijven maar ik ga zaterdag op vakantie en bewaar het voor volgende posts. De gegevens van het verknippen wilde ik alvast publiceren.

een stittie die stilstaat

Ramsey Nasr bewijst met zijn nieuwste gedicht ‘mi have een droom’ dat hij overduidelijk de beste Dichter des Vaderlands is die we ons maar hadden kunnen wensen:

Volledige tekst en meer uitleg op nrcnext en op nrc.tv wat achtergrond met ook zijn andere Koninginnedag-gedicht ‘In het land der koningen’.

De combinatie straattaal en lyriek wordt heel soms wat dissonant maar toch biggie props hoe hij het zich eigen heeft gemaakt. Ik ben wel een beetje benieuwd hoe hij dat gedaan heeft. In het andere filmpje kun je zien dat hij in Antwerpen woont en bijna alleen maar klassieke muziek heeft.

Goed om te zien dat hij net zo goed als in Antwerpen en beter nog voor ons dicht. Ik vraag me af hoeveel PVV’ers de spiegel in dit gedicht voor zich zullen zien.

Sketching User Experiences part I — notes

I recently reread part I of Sketching User Experiences by Bill Buxton for UX Book Club Zuid-Holland and made notes during the proces. ‘Sketching’ is one of my favorite UX  books and well worth a reread which I found reveals different layers and gets you to reflect differently with the experience you have accumulated since the last time I read it.

I thought it may be worthwhile to share those notes here, so here goes.

Coming change to more digital behaviour embedded in the fabric of everyday life is going to force us to focus on context.

How do you design for context?

Does Buxton deliver on the promise he makes at the start of the book? He tells a nice story but where’s the sketching for software?

He talks about designing agents systems and complex behaviours. Doesn’t emergence play a large part? Don’t we need foundational guidelines more than anything?

p. 13 This is a start. It is a rough sketch.

Many participants of the bookclub thought the book fell short and was overly meandering. No it is not a howto guide to designing user experiences.
By Buxton’s own admission it is a sketch an initial concept for how a book like this should look. But still I don’t know any other book which provides such a broad view on the field of UX and such an in depth treatment of one of its foundational processes (sketching).

Physical devices can recast a problem in a new light.

p. 37 We must make our best efforts to understand the larger social and physical context within which it is intended to function.

p. 37 We ideally need to be able to experience our designs in the wild during the early stages of the process.

p. 38 Without informed design, technology is more likely to be bad than good.

p. 47 Why shouldn’t executives want to have their company create breakthrough products that generate great returns?

Great realistic analysis of the Apple design process for executives. In that light the piece “You can’t innovate like Apple” is also worth a read.

p. 53 Everyone is essential but no person or group is sufficient on his or her own.

What’s the relevance of (software) product design with its version iterations to website projects which are unfortunately mostly one off?

p. 71 My underlying approach in what follows will be to put forward a holistic approach to experience-based design. Along the way, I will show how the weaknesses of software product development can be complemented by the strengths of traditional product design, and likewise, how the weaknesses of traditional product design can be complemented by the very real strengths of software developers. But my strongest argument is for the need for an explicit and distinct design process, integrated into the larger organization, supported by appropriate executive leadership.

p. 78 Get the right design. Get the design right.

p. 80 It takes very strong and brave management to admit that we don’t know what we are doing at the start, and therefore need to accomodate that in our process.

My addition: The act of sketching constrains your freedom. Every stroke you make in a sketch finalizes something. That is the whole point and that what makes the process converge. Then if the result doesn’t please you start anew with a blank sheet.

p. 105 [a sketch is] a graphic means of technical exploration

p. 111-2 Sketches are:

  • Quick
  • Timely
  • Inexpensive
  • Disposable
  • Plentiful
  • Clear vocabulary
  • Distinct gesture
  • Minimal detail
  • Appropriate degree of refinement
  • Suggest and explore rather than confirm
  • Ambiguity

p. 117 By examining the externalizations, designers can spot problems they may not have anticipated.

Ambiguity but also the resolution of complexity.

p. 135 “Sketching Interaction”

How do you sketch tone of voice? For instance by employing product personas that act out the interactions your product has with users.

How do you sketch look and feel? By creating broad mockups supported by mood boards?

p. 139 “Sketches are not prototypes”

Prototypes may be less disposable but they can also be very agile and reusable. But admittedly prototyping would take place post-sketching.

p. 143 Arguing for the need for user involvement in a modern book on product design is as pointless as a discussion about the need to know the rules of arithmetic in an advanced mathematics textbook.

p. 147 A healthy team is made up of people who have the attitude that it is better to learn something new than to be right.

p. 151 “You make that sound like a negative thing”

Design rationale and strong criticism are essential to move forward but hard to find.

p. 154 “If someone made a sketch in the forest and nobody saw it”

A communal corkboard provides:

  • Shared awareness
  • Baking in
  • Collaboration
  • Communication
  • Juxtaposition
  • Critique

De krant is stuk. Wat nu?

Van het weekend gebeurden er weer een paar dingen die me met de neus op de feiten drukten hoe kapot het concept ‘papieren krant’ wel niet is. Ik zeg het al een tijdje en heb opgeschreven waarom ik principieel tegen de papieren krant ben (alle argumenten), maar dit was wel saillant.

Plek in het leven

Net een stuk in de Times dat het ochtendritueel van veel Amerikaanse gezinnen wordt verstoord door gadgets en sociale media:

Technology is morning’s first priority: […] “After six to eight hours of network deprivation — also known as sleep — people are increasingly waking up and lunging for cellphones and laptops, sometimes even before swinging their legs to the floor and tending to more biologically urgent activities.”

Hetzelfde voor mij. Mijn laatste proefabonnement NRC.next bleef braaf in de bus liggen tot ik ‘s avonds weer thuis kwam als ik hem er dan al uit haalde. In het weekend een weekje kranten bijlezen is leuk, maar tijdrovend. Mijn ochtendkrant is (in bed) het teruglezen van 8 uur tweets uit verschillende tijdzones met links en artikelen en filmpjes die geplaatst zijn door een groep mensen die ik daarop heb uitgekozen, een groep mensen die ik grotendeels ken. En als ik ‘s ochtends al bewegend beeld zou kijken dan zou dat geen ontbijt-tv zijn maar oude Daily Shows.

Ontbijttafel, krant, rust? Dat is allemaal voorbij, maar het wordt nog erger.

Actioneerbaar nieuws

Afgelopen weekend las ik deze tweet van Jaap Stronks over een goed stuk van Jort Kelder dat in de NRC zou staan. Dat leek me wel interessant en het leek me leuk om naar de kiosk te gaan en een krant te kopen. Dat plezier werd me ontnomen toen dezelfde Jaap even later de link naar het artikel retweette. Dus niet het weekendritueel maar gewoon internet.

Sommige mensen zien het verdwijnen van dat ritueel als een verlies. Je zou ook kunnen zeggen dat de tweede tweet het NRC omzet door de neus heeft geboord. Hadden ze het maar niet online moeten zetten… Maar het alternatief is erger.

Stel je hebt een papieren krant en je leest er iets in, dan heb je er niks aan. Papieren krantenkartikelen zijn niet actioneerbaar en zeker niet zo makkelijk sociaal actioneerbaar als we tegenwoordig gewend zijn.

Dit terwijl als ik iets online lees, de kans al groot is dat ik het via een sociaal medium tot me heb genomen. RSS lees ik al nauwelijks meer, het meeste komt binnen via Twitter en het is op die manier gericht of ongericht weer makkelijk te herverspreiden.

Het stuk heeft een link en rondom die link kunnen mensen weer dingen opbouwen. Bijvoorbeeld een levendige ge-engageerde discussie op Sargasso over het stuk. Jammer alleen dat het discussieformaat op Sargasso stuk is maar ze doen het beter dan bijvoorbeeld next zelf waar ik tussen de vele artikelen over Twitter niks over dit stuk kan vinden.

Dat zijn acties, de tijd van het passief consumeren van media is voorbij. Een papieren krant is zo’n passief medium en het voelt anachronistisch en te-weinig-interactief. Wanneer is dat duidelijk en hebben we dan een alternatief?

Dichter des Vaderlands

Ik heb de hele verkiezingen rond de dichter des vaderlands gemist maar ik ben nog steeds blij en ik vind dat ik er iets over moet schrijven.

Ik hoorde het en de dichter zelf woensdagnacht op de radio. Die donderdag ging ik naar Londen en stond op Rotterdam Centraal te wachten op de trein naar Brussel. Ik ging even zitten om mijn rugtas recht te zetten en ik zag naast me op het bankje dezelfde Nasr zitten waar ik de vorige avond op de website tegenaan had gekeken.
Ik was stomverbaasd en wist een paar woorden uit te brengen en hem te feliciteren met zijn verkiezing. Hij was waarschijnlijk op weg naar Antwerpen en het schijnt een vriendelijke man te zijn.

Verkiezing

De afgelopen vier jaar was het instituut vervallen door de verkiezing van ene Driek van Wissen wat ook verklaart waarom het van mijn radar verdwenen was. Niet alleen types als Driek maar ook die massamedia zijn er debet aan dat de verkiezingen een vaag circus zijn. Lees Nasr’s verantwoording en de tactieken waarvan een dichter zich dient te bedienen om verkozen te worden: verdachtmakingen, imitatie, opportunisme, imponeringsdrang en niet te vergeten: de poëzie.

Maar dan zíjn poëzie. Nasr is mijn favoriete Nederlandstalige dichter en zijn gedicht is perfect voor de rare situatie waar dit Nederland zich in bevindt. De titel lees ik als een rentrée in Nederland waarna hij kennis van ons ‘gezamenlijke’ verleden en wat mensen in Nederland beweegt omzet in hoop op een toekomst; hoop in de vorm van een gedicht.

Nasr zei op de radio dat hij de poëzie uit wil dragen (of woorden van die strekking). Nederland kan dat wel gebruiken. Hoera voor Nasr en hoera voor de poëzie. Ik verheug me.

Tax on knowledge

I called with the taxman yesterday to clarify some stuff. I had surmised that profesionally relevant books could be deducted as expenses. Now it seems there is a very fine distinction.

Profesionally relevant books which are being used to remain up to date in a given field of knowledge are deductable. Books which you are using to deepen and widen your knowledge however are study books and these as such are not deductable.

This is of course pure semantics and it can never be proved that you are using books either way, so given an audit just be sure never to mention the word “study” and you’ll be fine.

And to think our government is trying to create a knowledge economy.

Books read August 2008

In the only month where I somewhat approach Matt Webb’s amount of reading, he just goes and ups his count to nearly double mine.

Anyway here’s my list for August. I think the fact that this is an extremely slow summer both in terms of weather and waves somewhat explains this amount. Also that I’ve refound a lot of focus in reading and fun in keeping track of my shelf on Anobii.

I haven’t been too lucky in my choice of novels. I had a lot of trouble finishing Catch-22 but on the whole it was worth it, Pride and Prejudice was more boring than not and the Engelenmaker turned out to be a fast paced but forgettable medical thriller about religion and morality.

The most interesting book this month was “Sketching User Experiences” because of its marriage of design, sketching, interaction, products and business in a visually very pleasing book.

1001 boeken die je gelezen moet hebben

Een rare lijst via Kottke, maar er staan wel wat goede boeken op (dat kan ook niet anders als je 1001 boeken op een lijst zet). Ik kom op 33.

Everything is Illuminated – Jonathan Safran Foer*
Atonement – Ian McEwan*
Life of Pi – Yann Martel*
House of Leaves – Mark Z. Danielewski
Cryptonomicon – Neal Stephenson*
Disgrace – J.M. Coetzee*
The Discovery of Heaven – Harry Mulisch
American Psycho – Bret Easton Ellis
Love in the Time of Cholera – Gabriel García Márquez
The Wasp Factory – Iain Banks
The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera
Neuromancer – William Gibson
Waiting for the Barbarians – J.M. Coetzee*
The Crying of Lot 49 – Thomas Pynchon
Cat’s Cradle – Kurt Vonnegut*
Stranger in a Strange Land – Robert Heinlein
Catch-22 – Joseph Heller
The Lord of the Rings – J.R.R. Tolkien
Lolita – Vladimir Nabokov
Lord of the Flies – William Golding
The Old Man and the Sea – Ernest Hemingway
The Catcher in the Rye – J.D. Salinger
Nineteen Eighty-Four – George Orwell
Animal Farm – George Orwell
The Hobbit – J.R.R. Tolkien
At the Mountains of Madness – H.P. Lovecraft
Brave New World – Aldous Huxley*
The Trial – Franz Kafka
The Adventures of Huckleberry Finn – Mark Twain
Through the Looking Glass, and What Alice Found There – Lewis Carroll
Alice’s Adventures in Wonderland – Lewis Carroll
Max Havelaar – Multatuli
Metamorphoses – Ovid

Favorieten heb ik ook met een asterisk gemarkeerd.

Boeken die ik ben begonnen maar niet heb afgemaakt:
The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy – Douglas Adams
Ulysses – James Joyce
Tristram Shandy – Laurence Sterne