Tekst NRC.next-artikel openbaar vervoersgegevens

Stukjes schrijven zonder hyperlinks erin is gek, maar dat komt erbij kijken als het op krantenpapier gedrukt moet worden. In ieder geval is vandaag een stuk van mij gepubliceerd op de opinie-pagina van de nrc.next: “Dat moet toch beter kunnen? — Geef vervoersinformatie vrij.

In dat stuk betoog ik dat de gegevens van het openbaar vervoer vrij beschikbaar moeten zijn voor reizigers. Dit is onderdeel van een langer thema op dit blog en van een recente ontwikkeling voor open data in de breedste zin van het woord.

Hier de integrale tekst zoals ik hem heb opgestuurd (en die waarschijnlijk met kleine wijzigingen geplaatst is) en nu mét links:

Ik wil een mobiele telefoon die me precies vertelt wanneer ik weg moet voor mijn volgende afspraak, waar ik moet instappen, waar ik eruit moet en hoe ik daarna precies moet lopen of fietsen. In Japan bestaan dat soort systemen al terwijl we hier vaak niet eens weten wanneer de volgende tram komt. We kunnen dat hier ook maken als we bij de gegevens mochten. Die zitten alleen vast in één van de informatie-goudmijnen waar Alexander Klöpping het hier over had op 27 juli.

In Nederland hebben de openbaar vervoersbedrijven bedacht dat zij de informatie verzamelen bij 9292 en dat wat zij aanbieden goed genoeg is voor iedereen. Helaas is dat het niet. Op 9292ov.nl staat een site uit de jaren ’90 waar je zo goed en zo kwaad als het gaat een reis kunt plannen. Tegenwoordig hebben sommige vervoerders ook applicaties voor de iPhone. Die van 9292 is werkbaar en de NS heeft er nu ook eindelijk zelf eentje (maar het is de vraag of die het blijft doen als het gaat sneeuwen).

Maar wat als je dan geen iPhone hebt? Dat is precies het probleem. Doordat de vervoerders op de gegevens zitten en poortwachter spelen ben je overgeleverd aan wat hun platform-du-jour is. Heb je een telefoon die niet hip genoeg is of te alternatief, dan heb je pech gehad. Nu hoeven zij natuurlijk niet voor iedereen een applicatie maken, maar wij mogen dat dus ook niet zelf doen. Ze zeggen dan dat: ‘de gegevens van hen zijn’. Alleen vergeten ze dan dat zij er voor ons zijn en dat wij al twee keer hebben betaald voor die gegevens: via de belastingen en via ons kaartje.

Je mobiele telefoon is maar één plek waar deze gegevens handig zijn. De mogelijkheden zijn eindeloos maar we weten pas wat werkt als iedereen die een idee heeft dat uit kan proberen. Als we moeten wachten op de creativiteit van onze vervoerders, wachten we op een bus die nooit komt.

In Japan zijn ze ver hiermee, maar bijvoorbeeld in de VS zijn deze gegevens ook al open en in Londen heeft Transport for London pas alles vrijgegeven. Wat ze daar zien is dat er een grote groep techneuten zit te springen om ermee aan de slag te gaan. Volwaardige applicaties waar wij jaren op moeten wachten worden daar binnen enkele dagen gelanceerd.

Zoals pas op een Science Hack Day —een dag waar techneuten en wetenschappers samenwerken— in Londen waar door een paar mensen een live metrokaart werd gemaakt met de posities van alle treinen. Verder is daar net een fietsen-leensysteem (de Boris Bikes) gelanceerd met nu al meerdere concurrerende mobiele applicaties waarop je kunt zien waar je fietsen kunt huren. Dit gaat verder dan je telefoon: mensen bouwen horloges met daarop live vertrektijden van haltes in de buurt, gratis SMS- en telefoondiensten en een Augmented Reality-weergave van metrolijnen bestaat ook al. Alleen niet in Nederland…

De vervoerders hoeven dus alleen maar hun gegevens vrij te geven, ontwikkelaars bouwen dan voor geld, prestige of plezier en de reiziger wint, want hij krijgt de keuze uit meer en betere applicaties.

Nu is onze overheid wel traag maar ook niet helemaal achterlijk. Er komt over een paar jaar —riant laat— een Nationaal Datawarehouse Openbaar Vervoer (NDOV) waar alle gegevens in moeten. De aanbesteding start binnenkort maar daar moeten een paar harde eisen bij als we mee willen kunnen met de rest van de wereld.

1. Alle gegevens in het NDOV wat betreft plannen, actuele locaties, vertrektijden en storingen moeten leesbaar zijn voor mensen (via een website) en voor computers (via een API). 2. De gegevens moeten voor iedereen vrij beschikbaar zijn zonder beperkingen. En 3. er moet altijd een basisplanner aangeboden worden die van hoge kwaliteit is, maar daarnaast en daarbovenop moeten anderen kunnen innoveren.

Nederland slibt dicht en de visie op mobiliteit zoals in de troonrede verwoord gaat niet verder dan meer en meer asfalt. Daartegenover staat de hard-core vouwfietsbrigade maar het hoeft niet zo zwart-wit. Met de juiste informatie op het juiste moment kun je de best mogelijke keuze maken, of dat nu het OV is, de fiets, de auto of een combinatie daarvan.

Goede informatie kan ons helpen om één vervoersnet te maken waarbinnen je zorgeloos reist. Denk aan het geweldige gevoel als je de trein en je aansluitingen haalt en wél op tijd bent. Dat kan vaker en makkelijker. Openbaar vervoer wordt misschien nooit een feest, maar het kan wel een stuk minder beroerd —en misschien zelfs leuk!— worden.

Gepubliceerd worden in de krant is natuurlijk fijn, maar ik hoop vooral dat dit stuk iets wordt om dit verhaal mee verder te krijgen en om bij de mensen op de juiste plek het inzicht verder te helpen.

Bedankt in ieder geval Alexander Klöpping voor de aanleiding en Reinier Kist en Antoinette Brummelink voor de feedback.

Hier ook een foto van het stuk.

Boris Bikes are made of epic win

This week I had my yearly trip to the UK to attend the dConstruct conference in Brighton. Usually I add some time to visit London too and explore the things that need exploring.

This year (like last) I stayed at Cristiano and Melinda’s place near Canada Water but contrary to last year, Cristiano equipped me with all the material necessary for a roving networked urbanist. I got to borrow his MiFi and his Barclays Cycle Hire key and it made a ridiculous amount of difference. So much so that I don’t know if I’ll want to travel any other way.

Boris Bikes!

Barclays Bikes or as they are commonly known, Boris Bikes, are a brand new cycle hire scheme similar to the Vélib’ system in Paris and not so similar to the Dutch OV-fiets (which I wrote on before). The rates are ridiculously cheap, cheaper even than the OV-fiets here though the model is different. A Boris Bike does not have a lock and needs to be returned to a station when you are not riding it. For a fee of 45/year you can get up to four hire keys and any trip shorter than 30 minutes is free.

Getting around in London becomes much easier using a bike despite the heavy traffic. Trips that would take an hour using the tube take less than half of that time using a bike. London roads are congested, and it takes some adjustment to the traffic direction for a person from the continent but it is more than doable. Boris Bikes also seem to be contributing to the increase in critical mass that had already started.

The first time I rode the bike was nice (though intimidating) but when I then returned it to its station, drove it into the rack and felt it fit and the lock snap shut accompanied with the light turning green, I had a massive victory grin on my face. Anybody witnessing that must have concluded that I was deranged (or extraordinarily happy).

The trips I did on the bike that day:

  • Old Street to Old Broad Street (for Taylor St. Baristas)
  • Old Broad Street to Shoreditch High Street
  • British Library to Serpentine Gallery
  • Serpentine Gallery to Mornington Crescent

You can see an increase in the distance I covered with each subsequent ride. The MiFi was essential in making these trips. I needed to figure out quickly where to return the bike within the 30 minute window and for that the Cycle Hire iPhone app (there seem to be a bunch ) proved to be indispensable. Quickly pinpointing a station with empty spots.

The Cycle Hire App is really nicely designed, uses a custom mapping layer which looks very good and lists the cycle hire locations nearest to you which you can also click to see if there are any bikes (or free spots!) available. This way it becomes easier to navigate the city and be able to also plan your drop off point.

The fact that all the cycle hire locations are fully networked and provide live updates as to their status not only enables properly designed applications for various platforms but also has sparked a lively visualization and analysis. Frankly, I’m fucking jealous especially compared to the shabby web and service experiences provided by our Dutch OV-fiets system (just check out this map).

Some conclusions:

If you build a service it has to be at once useful and user friendly and don’t forget the service touch points as well as the network connections are an essential part of that service. Of course we already knew this, but having real life examples where both the design and implementation have amounted to a clear success will only help tell this story and convince decision makers. Boris Bikes were a pleasure to use and I hope they remain so. Viewed in a broader perspective it is also an example of public services that can work and are a pleasure to use. It is what we should aspire to.

I noticed this already on my trip to New York but it became only more salient on this trip to London. Having a permanent connection to the internet along with an Oyster card and a Cycle Hire key expanded my latitude immensely. I crammed the stuff you would normally do over a 2-3 day span into a single day which had other consequences, but for the kind of travelling I like to do it is a pretty nice fit.
Flat rate internet along with access to the network of local services using that connection is the future of any travel experience. The time saved looking at maps, trying to decipher transportation schedules and waiting for vehicles is time much better spent doing other things both home and abroad. The high octane type of tourism this enables may not be to everybody’s liking but adding choice and removing friction should always be a positive thing —except in the most philosophical of cases.
Furthermore, adding cloud based network services such as these both of the informational variety as of the tangible one (objects becoming services) supported by a smartphone and a credit card has the potential to obliterate the difference between being a local and a tourist. Walk around a city supported by seamless payment and transportation, as well as real-time translation of all foreign language inputs, a global recommender system trained on you for the parts of the city —the very shops to visit and avoid, and a permanent connection to your social network to keep in touch and share experiences with; walking around a foreign city could be as familiar and pleasurable as walking around your hometown, probably even more so.

Lastly wandering around a city without aim or direction is a lot easier using a GPS assisted map (such as Google’s) than it is using a paper one. If you’ve ever walked around a foreign city using a map or guidebook, you’ll have experienced the cognitive load of keeping track on the map where you are. Not so with a GPS device. You can wander around as much as you’re comfortable with and as soon as you’re done with that you can open the digital map, pin-point where you are and look for the nearest bus/tube/exit to go somewhere else. GPS empowers and enables a much clearer choice of knowing where you are and getting lost. The true traveller’s way is of course getting lost on purpose and then asking a local the way back, but seriously who ever does that?

GVB clusterfuck

Terwijl we aan de andere kant een strijd voeren voor vrij beschikbare openbaar vervoersinformatie is het openbaar vervoer zelf in een ‘wereldstad’ als Amsterdam nog een zooitje.

Op dit moment is de hele metrolijn van Amstel naar Centraal dicht vanwege onderhoud aan de roltrappen (!). Dat is op zich al WTF. Nog erger is dat er ruzie is tussen een aannemer en de gemeente en dat daardoor de metro volgende zomer weer dicht moet.

Op de Wibautstraat rijden nu elke vijf minuten vier bussen heen en weer (dat is dus waarom iets als een NZ-lijn nodig is). De stad kan zo’n aannemer op zo’n punt dan niet breken, gek genoeg.

Dus missen de belangrijkste metro-verbinding in de stad maar het GVB maakt nog steeds bakken vol met winst (€150’000 per maand) mede door een geïntroduceerde gebruikersfout in de OV-chipkaart:

Een doorslaand succes die ov-chipkaart alleen niet voor de reiziger. Dat de OV-chipkaart slecht ontworpen is wisten we al. Er moet een chipkaart zijn, maar als we vastzitten aan hetzelfde slechte ontwerp zonder enige mogelijkheid tot verbetering dan liever niet.

Turks-Syrische herontdekking

De grens tussen Turkije en Syrië is tegenwoordig compleet open en Turkije ‘groeit uit zijn voegen’:

Aleppo is maar een half uurtje rijden over de grens en een totaal andere wereld. Samen met de bouw en handel die toenemen zal nu het toerisme waarschijnlijk ook groeien. Voorbij is het ongerepte Syrië waar ik drie jaar geleden met wat kunst en vliegwerk in kon reizen.

Goed wel, maar toch een beetje jammer.

Hangjongeren

Jelle Brandt Corstius nailt het:

Ik had een Russische vriendin op bezoek, en we waren beland in een visrestaurant in een pittoresk Noord-Hollands kustplaatsje waar ik vaak kom. Nouja, pittoresk, op het centrale plein van het kustplaatsje komen regelmatig hangjongeren samen die bier zuipen en heel hard Heil Hitler! roepen. Maar het zijn geen Marokkanen, dus ze kunnen kun gang gaan. Ik ben helemaal voor het harder aanpakken van hangjongeren, maar dan wel alle hangjongeren. Maar dat terzijde. (Mighty Moscow)

Ga in de zomer maar ‘ns kijken in Harderwijk of Sneek of nog verder weg. Als je er wat van zegt wordt je in elkaar getrapt.

Het is natuurlijk een absurde gedachte dat de politie alle overlast veroorzakende hangjongeren uit de sociaal-economische onderklasse aan zou pakken. Daar is met geen mogelijkheid voldoende capaciteit voor.

Toename in veiligheid door de ov-chipkaart

De OV-chipkaart is een groot succes in de Amsterdamse metro. Het aantal zwartrijders is afgenomen en navenant ook het aantal geweldsincidenten.

Mooi en nog meer onbegrip voor de mensen die tegen de ov-chipkaart zijn. Hij mag nog wel verbeterd worden, maar de waarde van de chipkaart is nu duidelijk bewezen.

De GVB zegt in de pers dat het niet mogelijk is om de harde kern van zwartrijders aan te pakken. Ik denk meer dat het een kwestie is van niet willen of dat de kosten niet opwegen tegen de baten. Het is de vraag in hoeverre je de kieren dicht van een veiligheidssysteem.

Ik post dit even hier omdat de GVB een van de meest gesloten en niet web-savvy bedrijven van Nederland is, dus voor de lezers zonder enige hoop van wederhoor.

1.

Wat mij een paar keer is gebeurd is dat er een marginaal iemand vlak achter je mee door de poortjes glipt. Ik ben meestal te in gedachten verzonken met muziek op om het snel op te merken, maar de mensen van het GVB die bij die poortjes staan DOEN NIKS. Wat hebben ze dan voor zin? En wat kan ik er dan van zeggen als de mensen van het GVB het goed vinden wat er gebeurt?

2.

Evenzo mensen die poortjes intrappen: doorseinen via beveiligingscamera’s, metro waar ze in zitten subtiel vertraging laten oplopen en ze door politie op het volgende station uit de metro laten trekken, onder curatele stellen en dwingen schade te vergoeden.

Het kan wél als je het maar wilt.

Year in Cities 2009

It’s that time of the year again, a modest list this time compared to some:

  • London, and again in September for dConstruct, crashing at Cristiano and Melinda‘s place
  • Austin, first visit to SxSWi, definitely not the last
  • Copenhagen, yearly Reboot, this time crashing at Mark‘s awesome place
  • Amsterdam, moving house over from Delft finally!
  • Casablanca, flying in and out with Air Arabia on this Morrocan holiday
  • Rabat
  • Marrakech
  • Agadir
  • Essaouira

I hope to travel more in this coming year. Austin, Copenhagen and Brighton are definitely in again. A new visit to the Middle East is in order and a big trip.

Het gebrek aan kaizen in het openbaar vervoer

Ik schreef hier al eerder dat de ov-chipkaart kut is. Het is nog steeds kut.

Trage poortjes

Hier moet ik even een filmpje van schieten om het voelbaar te maken. Er staan tijdens de spits rijen voor de poortjes. Op station Amstel blokkeren groepen mensen de roltrappen boven op de perrons omdat ze daar in- en uitchecken (wat niet de bedoeling is). En de poortjes zijn gewoonweg niet snel genoeg.

Je kunt niet op spits-snelheid door een poortje heen lopen. Als ik dan probeer om het poortje open te beuken krijg ik een grote bek van de beveiliging die natuurlijk ook niet beter weet.

Woud van poortjes

Laatst kwam ik met de trein aan op Amstel en wilde toen overstappen op de metro. Inderhaast kon ik niet de juiste terminal vinden of lukte het chippen niet. Gevolg is dat ik bij het uitchecken bij de metro vervolgens €4 kwijt was.

In- en uitchecken bij het overstappen is een ronduit achterlijk ontwerpfalen en legt de complexiteit bij de gebruiker. Een gigantische no-no in user centered design. Verbeterscenario: je checkt op één plek in en ergens anders uit en het systeem berekent zelf de goedkoopste route tussen die twee punten en brengt dat in rekening.

Een automatisch betalingssysteem moet minder werk opleveren voor eindgebruikers, niet meer.

Forest of Terminals

GVB-formulier

Nu wil ik die €4 terugclaimen bij de GVB (meer uit principe dan wat dan ook). Nu is het al bizar dat dat bij de GVB moet en niet bij de centrale betalingsafhandelaar: de ov-chipkaart.

Bij het GVB moet je een PDF-formulier downloaden, uitprinten en terugsturen. Als je ze opbelt, willen ze je wel een formulier met antwoordenvelop toesturen.

De transactie waar het om gaat kan ik op ov-chipkaart.nl nog steeds niet zien. Daarvoor kreeg ik van GVB het nummer van TLS 0900-0980 zodat ik met hen kon bellen over de website. Die website is zó slecht, dat het goed zou zijn als iedereen dat nummer belde over de website. Misschien dat ze er dan iets aan doen.

Kaizen

Het is niet erg dat dit allemaal niet perfect is gelukt in de eerste poging. Het is een complex proces en de eerste versie is redelijk goed gelukt. Het systeem heeft geen grootschalige outages gehad, en saldo opladen en reizen met de ov-chipkaart werkt.

Het is wel erg dat de ontwikkeling nu compleet gestagneerd is en er niet geluisterd wordt naar gebruikerswensen. Er was een forum waarop mensen hun ideeën, wensen en bezwaren kwijt konden, maar de terugkoppeling daar was bijzonder slecht en het is nu ook opgeheven.

Het neerzetten van een ov-chipkaart is het begin, daarna begint een continu proces van kaizen, van het verbeteren van de dienstverlening, en het beter aanpassen aan de gebruikerswensen. Dat is de enige manier om een gebruiksvriendelijk systeem te krijgen en te houden en dat is toch wat we willen?