Second Life: Wat moeten we ermee?

Second Life; Abort, Retry, Ignore?

Net tijdens de lunch de tweede helft gevolgd van een lunchdebat georganiseerd door the Platform for Ethics and Technology hier in de Aula. Aparte timing voor zo’n discussie maanden nadat de publiciteitshype rondom SL voorbij is.

Het ging ruwweg over wat we nu precies aanmoeten met Second Life. Helaas werd de discussie volledig gekaapt door een vent van het CDA: Harry van der Molen.

Er vallen veel dingen voor en veel dingen tegen Second Life te zeggen. De manier waarop het platform gebruikt wordt door louche marketeers en webontwikkelaars om tijdens de hype de meest vage concepten te lanceren verdient inderdaad geen schoonheidsprijs.
Een van de voorbeelden die genoemd werden, was de investering van de gemeente Zoetermeer in een virtueel stadhuis. Een slecht doordacht concept, weinig bezoekers en als enige resultaat de publiciteit na het aanvankelijke persbericht.

Van der Molen gebruikte dit ene voorbeeld en een paar schimmige onderzoeken om Second Life compleet af te branden. Zijn argumenten die op zichzelf wel enige merites hadden, waren doorspekt met een waanizinnige hoeveelheid negativiteit.
Na Second Life moesten eigenlijk alle virtuele werelden het ontgelden en uiteindelijk was volgens van der Molen alles wat virtueel was niet de moeite waard. De argumenten over substitutie, realiteit als escapisme werden handig verpakt in een roep naar de zaal: “Get a life!”.

Dit is natuurlijk zwaar overdreven en ronduit dom. Een groter en groter gedeelte van waarde creatie speelt zich online af. In de huidige genetwerkte samenleving zoeken mensen naar nieuwe samenwerkingsverbanden. Second Life en andere virtuele werelden kunnen daarin een rol spelen als een drie dimensionele extensie van huidige media als Skype en IRC.
Het feit dat er een ruimte is waar de interactie zich afspeelt speelt in op de manier waarop onze hersenen gebouwd zijn. Second Life en anderen werken al wel, maar de techniek is nog iets te beperkt om het vloeiend te laten plaatsvinden.

Intense Debate

CDA

Wat er in de zaal gebeurde en hoe Harry van der Molen discussieerde is exemplarisch voor hoe het CDA politiek bedrijft in het post-Fortuyn tijdperk. Dat ze daar veel succes mee boeken kun je betreuren.

Van der Molen polariseerde het debat volkomen door uit te gaan van uitersten en van absoluut verwerpelijke dingen. Verslaving onder Second Life gebruikers en het zich afspelen van (virtuele) kinderporno zijn dingen waar niemand voor kan zijn. Deze paar voorbeelden kwamen van der Molen zo goed van pas, dat hij het praktisch nergens anders over had.

Naast het kwaad had hij ook nog een argument over de zinnige besteding van publiek geld zoals in Zoetermeer niet het geval is geweest. Hier kan ook niemand tegen zijn. Iedereen wil dat publiek geld goed besteed wordt. Op mijn vraag of er in al zijn realiteitszin misschien ook nog plek was voor enige visie, kwam een nietszeggend antwoord.

Door zichzelf neer te zetten als tegenstander van het absolute kwaad had hij het debat al bijna gewonnen. Daarna hoefde hij alleen maar alle andere argumenten terug te brengen tot zijn basisargumenten en in te spelen op angst.
Argumenten mochten ook zeker niet te genuanceerd zijn of te ingewikkeld. Dat zou ervoor kunnen zorgen dat de polarisatie afneemt. Misschien van der Molen daarom steeds extremer ging formuleren.
Hij hield het verder lekker makkelijk en populistisch, af en toe verpakt in een half grapje. Als je de zaal aan het lachen krijgt, maakt niet uit waarom, laat je zien dat jij een toffe peer bent en niet de kwaadste.

Balkenende zelf beheerst dit kunstje uitstekend en van hem wordt binnen het CDA dus dankbaar afgekeken.

Eindelijk WiFi in huis



linksys, originally uploaded by illustir.

Sinds ik een Mac heb maak ik gebruik van het bestaande draadnetwerk in huis. Het is een beetje primitief maar met de twee kabels die er zijn kon ik op de meeste plekken wel internetten.

Mess of cables

De drang naar WiFi was er wel maar het was nog niet zo makkelijk te realiseren. In de eerste plaats was onze internet router een oude Linux-bak waar tegelijkertijd de webserver van alper.nl op draaide. Dat moest dus blijven draaien. Met de recente migratie van alles van alper.nl naar Dreamhost is de weg dus vrij gemaakt voor het opheffen van die bak en het installeren van een echte draadloze router.

Vandaag deze oude FON router bij mijn ouders opgehaald en geïnstalleerd. Op Cristiano’s aanraden heb ik de Fon-firmware overschreven met dd-wrt wat bijzonder fijn werkt en uit den treure configureerbaar lijkt.

Mis-configuratie

Ik probeerde na de nieuwe firmware de router draadloos te configureren en ik kwam op een langzame en vreemd uitziende gebruikersinterface uit. Hier een beetje rondgeklikt, het wachtwoord veranderd en een ACL voor Mac-adressen ingesteld.

Toen kwam ik er niet meer in en na het inpluggen van een kabel in mijn linksys kwam ik op een andere (!) —de juiste— admin interface terecht. Het blijkt dus dat ik de router van iemand anders in de buurt heb zitten configureren, maar nu kom ik (en waarschijnljk hij ook) er niet meer in.

Eerlijk delen

De enige functionaliteit die ik mis in de dd-wrt router is de mogelijkheid om mijn netwerk af te schermen maar voor mensen in de buurt een kleine internetlijn open te stellen. Ik waardeer het erg als ik ergens ben en er open WiFi is. Ik zou graag datzelfde willen aanbieden. Het schijnt dat die functionaliteit er in een volgende versie in komt.

Koolstofneutraal is het nieuwe zwart

Op TOPdesk vandaag het nieuws dat al ons drukwerk milieuvriendelijk gedrukt wordt

Green Web Hosting! This site hosted by DreamHost.

Nu vraag je je af hoe wij moderne mensen ons steentje bij kunnen dragen tegen de klimaatcrisis. Ik krijg net de Dreamhost nieuwsbrief binnen waarin staat dat alle hosting bij hen nu koolstofneutraal is. Dus alper.nl is nu koolstofneutraal net zoals fourstarters.com, tipit.to en verschillende andere sites.

Nu nog de thuisserver die hier trouw staat te brommen definitief met pensioen sturen en vervangen met een wireless linksys router. Dan zijn we echt op de goede weg.

PC Magazine over OpenID

Ik lees bijna geen print media, maar de meeste mensen boven de 30 doen dat wel en laten zich in hun beslissingen ook daardoor leiden. Daar moeten we rekening mee houden.

Ik kreeg een week of wat geleden een mailtje van een journalist van PC Magazine die een stukje wilde schrijven over OpenID en bij mij kwam naar aanleiding van mijn stukje bij Frankwatching.

Na een korte e-mailwisseling bleek dat deze persoon bijzonder in de war was en er redelijk op gebrand was om een ‘kritisch’ stukje te schrijven over OpenID.

Ik heb geprobeerd de twijfels van deze man weg te nemen en alles wat er niet klopte te ontkrachten maar ik ben er niet zeker van of dit wel gelukt is. Mijn vraag is nu dus: Heeft iemand zo’n stukje al gelezen in PC Mag of vergelijkbare publicaties?

Mocht zo’n stukje namelijk verschenen zijn en misleidend zijn, dan zou ik het als mijn taak zien om zo’n stukje te ontkrachten puur als dienst in het algemeen belang.

Heldere standpunten over copyright in Noorwegen

Bij Redmonk een manifest van de Noorse Liberale Partij waar ik het heel erg mee eens ben.

Hieronder vertaald:

De copyrightwetgeving is achterhaald. Een samenleving waar cultuur en kennis op gelijke voorwaarden voor iedereen vrij toegankelijk zijn, is in het belang van iedereen. Grote distributeurs en auteursrechthouders misbruiken systematisch en op grote schaal het auteursrecht waardoor ze artistieke ontwikkeling en innovatie remmen. Daarom wil de Liberale Partij het evenwicht in de auteursrechten herstellen door middel van de volgende veranderingen:

Vrijelijk delen van bestanden: Technische ontwikkelingen hebben het mogelijk gemaakt om zowel populaire als aparte cultuur tegen minimale kosten over de wereld te verspreiden. Om het vrijelijk delen van bestanden mogelijk te maken, zijn er nieuwe manieren nodig om artiesten en rechthebbenden te honoreren. Nationaal en internationaal moeten wetten en regelgeving worden aangepast zodat ze alleen nog beperkingen instellen op gebruik en verspreiding in een commerciele context met winstoogmerk.

Vrij samplen: De Liberale Partij meent dat de huidige beperkende wetten rond copyright het moeilijk maken voor muzikanten, filmproducenten, schrijvers en andere kunstenaars om oude werken en producties te hernemen en te bewerken. In principe is dit nu illegaal zonder toestemming van alle rechthebbenden. De Liberale Partij wil deze situatie vereenvoudigen. Het hernemen van oude werken moet worden gereguleerd als ‘fair use’. De bestaande wetten tegen plagiaat zijn meer dan voldoende om auteursrechthebbenden te beschermen.

Kortere termijn van commercieel auteursrecht: Op dit moment is het Noorse auteursrecht geldig tot 70 jaar na de dood van de originele rechthebbende. Dit is onredelijk. Auteursrechttermijnen moeten naar een niveau wat beter in balans is met innovatie en een wijdverspreid gebruik van cultuur. De Liberale Partij wil een kortere copyrighttermijn.

Verbied DRM: De Liberale Partij meent dat iedereen die het recht om een product te gebruiken heeft gekocht een technologisch neutrale manier moet hebben om dat product te gebruiken. Dit betekent dat platenmaatschappijen geen controle kunnen uitoefenen over hoe burgers hun legaal gekochte muziek afspelen. De Liberale Partij wil technische beperkingen (algemeen bekend als DRM) op de rechten van consumenten om informatie en cultuur vrij te gebruiken en te verspreiden verbieden. In gevallen waar een verbod op DRM buiten de Noorse bevoegdheid valt, moeten producten die DRM gebruiken duidelijk aangeven hoe ze gebruikt kunnen worden voor ze worden verkocht.

Met welke Nederlandse politieke partij kan ik de Liberale Partij in bovenstaande stukje tekst vervangen?

Ondertussen lopen BN’ers te janken over het afschaffen van de MP3-heffing en ander vermeend onrecht.

Verder nog een bijzonder slap lulverhaal van de platenmaatschappijen van Wouter Rutten. Die beweert dat DRM wel handig is om te voorkomen dat kinderen worden blootgesteld aan ongeschikte content. Goede les uit het marketingboek: als al je argumenten op of ontkracht zijn roep dan, ‘Denk toch aan de kinderen!’.

Oplossingen zijn nodig, dat klopt maar tien miljoen mensen criminaliseren is geen oplossing. Deze voorstellen van de Noorse Liberale Partij komen een stuk dichter in de buurt van de realiteit en de noodzaak die er is voor hervormingen.