Wat je zaait

Druk en weinig bloggerij de laatste tijd. Daar komt wel weer verandering in, al weet ik niet of ik moet blijven bloggen in het Nederlands. Ik schat dat de meeste lezers van dit stukje toch ook wel Engels kunnen lezen en dat ik ondertussen goed genoeg Engels schrijf dat het niet storend is.

Een onderzoek van het Nationaal Comité 4 en 5 mei gaf terug dat mensen in Nederland het bezorgst zijn om terroristische aanslagen. Is het kabinet er toch in geslaagd om mensen bang te maken voor de grote boeman van het terrorisme.

Om daar tegenover een onderzoek te zetten wat Bruce Schneier aanhaalde over waar je je echt zorgen over moet maken, namelijk mensen die dicht bij je staan, auto’s en fast food. Het is veel waarschijnlijker je daardoor wat overkomt dan dat je omkomt bij een terroristische aanslag.
Mensen zijn niet goed in het inschatten van risico’s. Denk ook aan die ouders die panisch worden bij alles wat hun kind online doet, maar ze wel gewoon naar de scouting en de kerk sturen. Want daar gebeurt niks.

Waarom maken mensen zich zo druk?

Nieuwe Living

Afgelopen weekend had ik het helemaal gehad. Vrijdag met Reinier naar de IKEA gereden en direct een hele woonkamer besteld. Zaterdag-namiddag werd deze thuis bezorgd na wat pogingen.

Zaterdagnacht dus deze (slaap)bank in elkaar gezet:

Daarna een boekenkast en zondagochtend de andere kast. Zwaar werk, maar dan heb je ook wat:
Living

Nu nog de rest van de troep aan de kant en we beginnen in de buurt te komen van mijn ideale huis.

Studentenhuis met Polen

Onderstaande gebeurde dus bij mij om de hoek, maar ik heb er niks van gemerkt.

Merk ook de gekozen woorden van de verslaggeving op met aan de ene kant ‘studentenhuizen’ waar uiteindelijk groepen Polen illegaal in blijken te wonen.

Update: Gisteravond stalkte er al een politiewagen door de binnenstad heen. Onderdeel van de verscherpte controles die werden aangekondigd. Zonder licht fietste ik langs de wagen.

Tempo

De laatste paar weken gaan voorbij in een waas. Te weinig uren in de dag, aan het einde van de week heb ik geen idee meer welke dagen ik wat gedaan heb behalve dan dat het aardig wat geweest moet zijn.

Een maand geleden zat ik nog een beetje in mijn eentje thuis te dralen, nu heb ik opeens een kantoor met kantoorgenoten en meer werk dan ik weet waar te laten. Ik leer continu ontzettend veel dingen en mijn reisplannen beginnen vorm aan te nemen.

Perspective

Misschien toch handig om af en toe wat afstand te nemen en te kijken of de algemene koers de goede kant op gaat, maar het gevoel is goed.

In ieder geval als dit allemaal binnen een maand kan gebeuren, ben ik benieuwd waar we over een maand mee bezig zijn. Met andere woorden: ‘Gasten, we gaan hard!’

Résumé de la semaine

De weken gaan hard. Zo hard dat het nu alweer vrijdagavond is.

Batizado Planeta Capoeira

Deze week werd voor mij voor een deel beheerst doordat ik maandag mijn schouder weer disloceerde. Zaterdag op het capoeira event nog geen vuiltje aan de lucht, maandag helse pijn. Daarna dus ook chronische pijn en beperkte bewegingsvrijheid en kracht. Chronische pijn is niet tof.

Meestal duurt dat een paar dagen voor het weer ok is, maar ik wil dat het nooit meer gebeurt. Om meer kracht op te bouwen heb ik maar een abonnement op de sportschool genomen en ben gisteren wezen fitnessen. Morgen weer. Maandag weer capoeira, en misschien binnenkort surfen als het niet meer zo flat is.

Friday Afternoon Drinks

Daarnaast twee dagen deze week in Amsterdam geweest, en gisteren en vandaag doorgebracht op kantoor. Nu nog wat opdrachten afmaken en morgen naar de Economies of the Commons conferentie in Amsterdam.

Ik ga van het weekend maar wat vakanties boeken, voor de nodige ontspanning.

Slaapkamerraam

Mony attendeerde me op de laatste challenge van JPGMag, een foto genomen uit je slaapkamerraam.

Nu heb ik daar een makkelijke voor met mijn nieuwe uitzicht en dat is ook mijn inzending geworden:
Nieuwe Kerk

Maar in mijn archieven zit ook een foto, die ik nog liever had ingestuurd omdat die een vergezicht bevat met een mooie compositie, genomen is op reis toen ik moe op bed plofte in mijn hostel na een dag rondwandelen in Granada en als laatste gedachte nog even van het bed af deze foto door het raam schoot en net die vogel langsvloog. Schitterend gelukje:
View from my hostel bunk

Maar die mocht niet omdat hij na croppen te klein is geworden voor de minimum eis van JPG.

Rovende reporter

Afgelopen week donderdag en vrijdag was the Next Web weer in Amsterdam. Ik had met Tipit.to via de wedstrijd al kaartjes gewonnen maar Eelke en ik wilden geloof ik meer video maken. Voor Frankwatching hebben we toen een verslag van de eerste conferentie-dag in elkaar gezet.

Ik voor de camera en vragen, Eelke achter de camera en snijden. Het resultaat is tof:

Frankwatching @ The Next Web 2008 from Eelke D. on Vimeo.Het is erg leuk om te doen en mits goed gedaan kan het resultaat leuk zijn. Ik ben dus van plan om meer kennis en ervaring op te doen. Één van de dingen die ik al langer wil, is om als ik op reis ben korte video’tjes te schieten met mijn iSight, mobiel of Flip en die terplekke te uploaden, zeg maar cross-media burgerjournalistiek op locatie.

Stemmen op ons filmpje

We hebben afgelopen week dit filmpje gemaakt om Tipit.to uit te leggen:

Tipit.to Startup Pitch from Alper Çugun

Het is voor een wedstrijd en die zouden we graag winnen, dus zou je even op ons willen stemmen op de site PitchStorm.tv? Je moet je registreren, je mail controleren en dan in de poll even ons vakje aankruisen.

Dankjuliewel.

Een perfectere samenleving

Voor Mark en eigenlijk voor iedereen: de toespraak die Obama vorige week hield over ras. De voorganger van zijn zwarte kerk had een paar politiek-incorrecte uitspraken gedaan die uiteraard uit den treure herhaald werden op de Amerikaanse news networks.

Obama liet zich niet kennen en deed niet aan reactieve damage control. Hij schreef in twee dagen een speech om naar aanleiding van die gewraakte uitspraken het grotere en belangrijkere probleem van ras aan de orde te stellen dat boven Amerika maar vooral boven deze verkiezingscampagne hangt.

Geniale speech en toepasbaar op meer situaties, zoals bijvoorbeeld de verhouding met moslims of de xenofobie-situatie in Nederland.

Obama wordt vaak bekritiseerd op zijn visionaire toespraken omdat hij niet praat over concreet beleid maar over richting. Alsof het een kwestie van smaak zou zijn. Nu lijkt het mij dat het de taak van een leider is om de richting aan te geven, laat de bureaucraten de details maar uitwerken.

Het is denk ik nog erger. Obama praat hier —en eigenlijk de hele tijd— over echte grote problemen die hij ziet en die hij wil oplossen. Hillary heeft het niet over grote thema’s en echte problemen omdat ze te laf is om ze eenmaal benoemd echt aan te pakken. Ze zit teveel in de gevestigde belangen om wat voor verandering dan ook te kunnen bewerkstellen.

Één voorbeeld hiervan is dat Bill Clinton in 1999 de Glass-Steagall wet ophief en daarmee direct verantwoordelijk is voor de huidige hypotheekcrisis in Amerika. Hillary profiteert nog steeds van donaties van die lobbyisten van toen, en gevraagd om commentaar over regulatie van de aandelenmarkten, geeft ze nietszeggende antwoorden.