D66 Televisie

Afgelopen weekend was ik ook bij de nieuwjaarsborrel van D66 Amsterdam in het kader van de gemeenteraadsverkiezingen die er aankomen. Ik heb toen samen met wat anderen wat video’s gemaakt van de verschillende lijsttrekkers, gemeenteraadsleden en andere belangrijke D66’ers (ook van Alexander Pechtold en Boris van der Ham) in de komende periode voor het D66 Amsterdam videokanaal.

Simpele middelen, een Kodak Zi8 met externe microfoon en one-takes zonder nabewerking. Videotechnisch is het dan ook niet geweldig, maar inhoudelijk is het resultaat (gezien de middelen) meer dan aardig.

Foursquare spelen op de radio

Afgelopen donderdag werd ik samen met de manager van Dwaze Zaken en de burgermeester geïnterviewd (Radio 1 link) voor Radio1 over Foursquare. Foursquare het mobiele spel, vrienden-vinder en sociale gids die we afgelopen jaar naar Amsterdam hebben gehaald en dat nu ook overal speelbaar is.

Leuk om het terug te horen van vrienden. Ik wist zelf niet wanneer het uitgezonden zou worden. Ik had wel een uur over toepassingen van internet in horeca en locatie gebaseerde diensten en spellen kunnen praten denk ik, maar als je maar een minuutje hebt dan sneuvelen er nogal wat leuke dingen bij de montage.

Hier nog even het belang van mobiele spellen. Dit soort mobiele toepassingen en spellen werkt om drie redenen (die elkaar versterken):

  • Meetbaar
    Foursquare —maar ook bijvoorbeeld de Nike Plus en Last.fm— maken handelingen (automatisch) meetbaar die dat daarvoor niet waren. Je koppelt een sensor of een software knop (check in!) aan een database en slaat alles op. Daar kun je dan statistisch interessante dingen aan afleiden en nog veel meer. Gegevens zijn goud.
  • Sociaal
    Door middel van internet en al bestaande sociale netwerken wordt het makkelijk om deze handelingen en de significante afgeleide resultaten (het beëindigen van een run, iemand van zijn mayor-troon stoten), te delen met vrienden. Hierdoor crëeer je sociaal relevante informatie en waarde.
    De journaalverslaggever vroeg al het standaard bagatelliserende: “Wat heb je eraan? Is het niet suf, treurig, exhibitionisme?” Het standaard antwoord daarop is dat deze handelingen voor bepaalde zenders en ontvangers een sociale waarde vertegenwoordigen en dat dat alleen al het de moeite waard maakt. Daarnaast zijn deze handelingen feitelijk niet heel veel anders dan sociale communicatie die al bestond maar omdat dit digitaal wordt overgebracht zijn de kwaliteiten van schaal, snelheid e.d. anders.
  • Mobiel
    Het meetbaar maken van de handelingen en het sociaal kunnen sturen en ontvangen van berichten vindt meer en meer mobiel plaats. Mobiel is dan niet alleen meer via de mobiele telefoon maar ook via andere apparaten of ingebouwde sensoren in de omgeving.
    Hierdoor is alles ook toegankelijk als je niet thuis achter de computer zit. Dat is makkelijker dan je hardloop rondje op te moeten schrijven en het achteraf thuis te moeten invoeren of veel te laat horen dat iemand in een bepaald café was. Maar belangrijker nog, het koppelt een fysieke context aan een digitale interactie waardoor het geheel beter blijft hangen bij de gebruiker.

Dat past niet in twee minuten radio.

Het gebrek aan kaizen in het openbaar vervoer

Ik schreef hier al eerder dat de ov-chipkaart kut is. Het is nog steeds kut.

Trage poortjes

Hier moet ik even een filmpje van schieten om het voelbaar te maken. Er staan tijdens de spits rijen voor de poortjes. Op station Amstel blokkeren groepen mensen de roltrappen boven op de perrons omdat ze daar in- en uitchecken (wat niet de bedoeling is). En de poortjes zijn gewoonweg niet snel genoeg.

Je kunt niet op spits-snelheid door een poortje heen lopen. Als ik dan probeer om het poortje open te beuken krijg ik een grote bek van de beveiliging die natuurlijk ook niet beter weet.

Woud van poortjes

Laatst kwam ik met de trein aan op Amstel en wilde toen overstappen op de metro. Inderhaast kon ik niet de juiste terminal vinden of lukte het chippen niet. Gevolg is dat ik bij het uitchecken bij de metro vervolgens €4 kwijt was.

In- en uitchecken bij het overstappen is een ronduit achterlijk ontwerpfalen en legt de complexiteit bij de gebruiker. Een gigantische no-no in user centered design. Verbeterscenario: je checkt op één plek in en ergens anders uit en het systeem berekent zelf de goedkoopste route tussen die twee punten en brengt dat in rekening.

Een automatisch betalingssysteem moet minder werk opleveren voor eindgebruikers, niet meer.

Forest of Terminals

GVB-formulier

Nu wil ik die €4 terugclaimen bij de GVB (meer uit principe dan wat dan ook). Nu is het al bizar dat dat bij de GVB moet en niet bij de centrale betalingsafhandelaar: de ov-chipkaart.

Bij het GVB moet je een PDF-formulier downloaden, uitprinten en terugsturen. Als je ze opbelt, willen ze je wel een formulier met antwoordenvelop toesturen.

De transactie waar het om gaat kan ik op ov-chipkaart.nl nog steeds niet zien. Daarvoor kreeg ik van GVB het nummer van TLS 0900-0980 zodat ik met hen kon bellen over de website. Die website is zó slecht, dat het goed zou zijn als iedereen dat nummer belde over de website. Misschien dat ze er dan iets aan doen.

Kaizen

Het is niet erg dat dit allemaal niet perfect is gelukt in de eerste poging. Het is een complex proces en de eerste versie is redelijk goed gelukt. Het systeem heeft geen grootschalige outages gehad, en saldo opladen en reizen met de ov-chipkaart werkt.

Het is wel erg dat de ontwikkeling nu compleet gestagneerd is en er niet geluisterd wordt naar gebruikerswensen. Er was een forum waarop mensen hun ideeën, wensen en bezwaren kwijt konden, maar de terugkoppeling daar was bijzonder slecht en het is nu ook opgeheven.

Het neerzetten van een ov-chipkaart is het begin, daarna begint een continu proces van kaizen, van het verbeteren van de dienstverlening, en het beter aanpassen aan de gebruikerswensen. Dat is de enige manier om een gebruiksvriendelijk systeem te krijgen en te houden en dat is toch wat we willen?

UX Book Club Amsterdam #1

Tuesday, December 8th, we had the first issue of the UX Book Club Amsterdam chapter.

Dirk Geurs and myself along with Bart Schoenmakers had seen the runaway international success of UX Book Clubs and wondered why there wasn’t an Amsterdam edition yet. I visited the Zuid-Holland edition organized by Jeroen van Geel when I was still living in Delft and that was definitely a lot of fun.

Because it’s an open source initiative, having this itch means you get to scratch it yourself. So we got cracking. We rounded up some interest (thanks Peter Boersma), made a page on the wiki and one on LinkedIn (Join the LinkedIn Group if you want to participate!) and got it underway.

One hurdle (or maybe I should call it an advantage) is that because none of us can provide a location, we need somebody in the book club to sponsor every event. This is some extra work but it also adds some variety to every event. Also, if you want to participate and your office has room to spare to have 10-15 people talk about a book for an hour or two, get in touch!

The event

The first event was graciously hosted by Stijn Nieuwendijk from valsplat. An awesome user research (very important!) firm based in Amsterdam.

The first book the group chose to read was “The Back of the Napkin” by Dan Roam about clarifying ideas and solving problems using simple drawing and visual methods.

There was food (though we shouldn’t count on this in the future):
Food!

There was discussion:
Book Club Discussion

And there were back of the napkin sketches, this one depicting the UX Book Club process:
UX Book Club Flow

The discussion was too wide spread and far to summarize coherently, but I think I can try a one paragraph version:

The main concensus was that The Back of the Napkin was not a complicated but still quite a good book with some simple methods to use drawing and visual problem solving in a business context. For UX practitioners who are already well versed with visual methods, drawing and dealing with large amounts of information, the techniques laid out in the book may be overly familiar. I still thought it was nice to have everything laid out in a coherent framework. All in all an interesting book, but more suited for our non-visual colleagues.

Looking forward

The event being a success we are now looking forward to the next one. It’s not a very difficult event to organize (though it is a lot more work than you would suspect) but having one under the belt can only make the next one easier and better. We now already have a venue for the next event (to be announced shortly) and will be starting the book choice.

For the book choice we are still looking for a method that will ensure enough interest so that the people voting for the final book will also be present for the event.

So stay tuned, watch the LinkedIn group and I hope to see you at a future UX Book Club.

Noord-Zuid-Lijn hard doorzetten

Veel geluiden over de NZ-lijn de laatste tijd: “besluit aanleg Noord-Zuidlijn was verkeerd”. Azijnpissers die op elke fout in het proces zeiken, mensen die twijfelen aan het nut van de operatie. Er is zelfs serieus overwogen om ermee te stoppen door bijv. een nieuwe politieke partij.

Wat mij betreft moet de NZ-lijn er komen en nog tien door de hele Randstad heen. Bereikbaarheid is essentieel en die paar verzakte huizen zijn geen ramp, de stad is wel meer veranderd gedurende de afgelopen honderd jaar.

De mensen die voor het stoppen zijn getuigen van een onbeschrijfelijke lafheid die ik niet kan toestaan in mijn stad. Nu stoppen zou heel Amsterdam opzadelen met een collectief trauma voor de komende 50 jaar.

Er is nog wel meer over te zeggen en natuurlijk moet het proces beter aangepakt worden, maar er zijn zoveel mensen tegen alle verandering dat ik me als tegenwicht genoodzaakt zie vóór elke verandering te zijn (tweet).

OV-chipkaart: kansen voor verbetering

Ik ben eenduidig voor de ov-chipkaart. De cognitieve moeite die het bespaart bij het reizen in het openbaar vervoer (temminste als je simpele routes gebruikt en niet overstapt op de trein) is geweldig.

Maar er zijn toch nog wel genoeg irritaties. Dus ik ben voor de ov-chipkaart maar ik ben zeker ook voor een betere ov-chipkaart dan dat we nu hebben. In de implementatie hebben de ontwerpers van het systeem de bal grof laten vallen.

Brenno de Winter somt mijn irritaties en meer netjes op in dit artikel op Webwereld, met als belangrijkste:

24. De vervoerder staat centraal
Het hele systeem lijkt er vooral zo gemaakt dat het de vervoerders het leven makkelijker maakt en de reizigers maar ten dele, en soms geheel niet. De vervoerder krijgt ‘eerlijker’ betaald voor zijn geleverde diensten. Overal waar problemen ontstaan, wordt de hete aardappel naar de reiziger geschoven. Niet de klant, maar de leverancier is koning. (Webwereld)

Er heeft geen enkel inclusief, toegankelijk, gebruikersgericht ontwerp plaats gevonden (of als het dat heeft gedaan, zijn de resultaten bijzonder mager ).

Voor wie werken die vervoerders nu eigenlijk?

Fake subway of Amsterdam

Like I said yesterday, I added support for the Amsterdam subway to fakesubwayapis and fakesubwayapis-data. My forks: gae-fakesubwayapis and gae-fakesubwayapis-data.

I hope Aaron includes this code sometime soon.

Further support including all the other transit modalities, GPS coordinates and routes should follow but no idea yet when I’ll find the time.

Thanks Kilian for the indispensable git-advice.

And Kars noticed that there’s a flurry of activity around the digital city these weeks in the Netherlands. Tonight Visible Cities in De Verdieping, Urban Screens this Friday at the same and Terrains Vagues next week at Tumult in Utrecht.

Update: And my code and data are now in the mainline and browsable at the application.

Restauranten gevraagd

Ik hou van veel en lekker eten en ik merk dat ik daarmee in het buitenland beter terecht kan dan in Amsterdam. Hier een paar restaurant-tips die voor mij in Amsterdam ontbreken en waarvan ik denk dat ze weleens een succes kunnen worden.

Mochten ze al bestaan dan hoor ik het graag. Mocht iemand ze willen beginnen dan zou ik het erg op prijs stellen.

Burgermeester

De Burgermeester

CC foto door tjeemz

De Burgermeester is mijn voorbeeld van zo’n niche in de Amsterdamse horeca die niet bediend werd. Hier is recent de Burgermesteer geopend en deze loopt nu prima.

Voordat de Burgermeester er was, moest je heel goed zoeken in Amsterdam om een grote culinaire burger te kunnen vinden. De burger had hier blijkbaar teveel een fast food associatie en was verplicht smerig.

Succesvoorbeelden uit het buitenland genoeg en dan in het bijzonder de Burgermeister, Marienburger en Kreuzburger-achtige tenten in Berlijn.

Taqueria

Je ziet ze heel veel in Californië en Texas, de taquerías waar je voor weinig geld een goed gevulde burrito met vlees, bonen en rijst met daarbij hete sausen, guacamole en nachos kunt krijgen. Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan een burrito denk. Toen ik in San Francisco was at ik het ongeveer om de dag. Als ik er ooit heen zou verhuizen, zouden de taquerías een belangrijke reden daarvoo zijn.

Dolores Gourmet Burritos

CC foto door bovinity

In Europa bestaat er al een imitatie in de vorm van Dolores vlakbij Alexanderplatz in Berlijn. Kenners vinden het misschien niet vergelijkbaar, maar het is heel fijn om in de Duitse winterkou dit stukje Californië tegen te komen.

In Amsterdam is er bij mij in de buurt de Taco Shop die ik nog moet uitproberen, maar meer keuze zou niet gek zijn.

Update: The Taco Shop uitgeprobeerd en deze was best ok en ook goede prijs/kwantiteitsverhouding. Geen burritos verpakt in aluminiumfolie zoals ik gewend ben, maar goed te eten. Volgende keer de Chimichanga bestellen.

24 sep 2009

24h Diner

diner stools

CC foto door MBK

Meestal moet ik er niet aan denken om na het uitgaan complete burgermaaltijden of stacks van pannekoeken met maple syrup weg te moeten werken, maar als het dan ergens kan, dan in het comfort van een mooie klassieke diner.

Soms heb je gewoon laat nog honger en trek in lekker eten. Daar is in Amsterdam nog steeds moeilijk aan te komen. Waar ga je heen na 0:00 voor niet-shoarma of patat? Ik denk dat één diner-achtig restaurant wat 24 uur per dag open is ergens in het centrum, op heel veel bezoekers kan rekenen.

In ‘n Out Burger

In-N-Out

CC foto door Thomas Hawk

Het ‘gezonde’ fast food van de In ‘n Out Burger heeft als West-Amerikaans fenomeen een allure die moeilijk uit te leggen is. Feit is wel dat de burgers en de frieten er heel lekker zijn en dat het een sympathiek concept is tussen de grote ketens in de Verenigde Staten.

Greasy Spoon

Eggs, Chips and Beans

Pas in Shepherdess Cafe in Hackney het klassieke Engelse eten geprobeerd en dat was een succes! Alleen zó jammer dat we dat hier niet hebben; niet een goede plek om Engels eten te eten, niet een serie greasy spoons en eigenlijk helemaal geen plaatsen waar je voor £7 ( = €7) kunt zitten en lekker veel kunt eten.

Ik denk dat deze concepten mits goed uitgevoerd grote successen kunnen worden en in de meeste gevallen niche-vullers zullen zijn (zoals de Burgermeester nu is). Dus een slimme restaurateur kan hier zijn slag slaan en mijn buik vullen. Of moet ik toch naar San Francisco verhuizen?

micro-Lokale stukjes nieuws

Ik zit op mijn balkon in de namiddagzon te bellen met een vriend als op de kruising Bertrand Russellstraat / Maliebaan een fietser geraakt wordt door een auto. Die weg gaat vanaf Julianaplein heuvel af de Maliebaan in en fietsers hebben voorrang op auto’s die uit die wijk en vooral uit het kantoorgebouw van Fortis komen maar in de praktijk moet je dondersgoed uitkijken.

Biker hit by car

Het afsluiten van die weg voor auto’s is geen optie maar de drempels die er nu liggen zijn wel erg laf. Dus ik heb de situatie meteen aangemeld bij ‘Verbeter de buurt’. Zien of daar iets mee gebeurt.

Lokaal nieuws

Het leek me ook boeiend om te kijken of het Parool of AT5 iets doen met dit soort dingen maar dat is vrij karig. Ik heb het opgestuurd als tip naar AT5 bij ‘weer en verkeer’.

Een fietser die aangereden wordt op een kruising is geen nieuws, behalve voor die fietser zelf (ze was flink boos) en voor ons in de wijk die elke dag over die kruising heen moeten fietsen. Iets wat ook in lijn ligt met dit stuk van Adam Greenfield in Urban Omnibus over Everyblock een site die alles wat er bij jou in de buurt gebeurt verzamelt. Het is geen nieuws dat je in een krant wil lezen, maar het is wel verdomde interessant als je je op die plek bevindt.

Het is helemaal geen gekke gedachte dat een lokaal medium zoals AT5 of het Parool alle noemenswaardige gebeurtenissen, misdaden, ongelukken, vergunningen maar ook buurtzoekertjes en feesten etc. etc. zou verzamelen en gebruiken als lokale context voor het gebied waarover ze schrijven.
Maar gezien de rommeligheid van beide sites, is dat misschien een iets te hoog ambitieniveau. Over het gebrek aan IT-capaciteit bij veel Nederlandse media zit hier nog een stukje in de pijplijn maar het is veelzeggend dat Everyblock is overgenomen door MSNBC.

De broncode voor Everyblock is dankzij de beurs die ze hebben gekregen van de Knight Foundation onder een open licentie beschikbaar gesteld. Ik zeg maar, het is zeker niet makkelijk om een versie voor Nederland te bouwen maar het is wel de toekomst van nieuws dus wel de moeite waard.