Buitenhof is weer begonnen

Door het drukke leven en het niet hebben van een televisie heb ik gemist dat Buitenhof weer begonnen is. Doordat je geen televisie hebt mis je gezamenlijke events zoals (live) uitzendingen en is het makkelijk om dingen te vergeten.

In die laatste Buitenhof een column van Max Pam -een van de scherpste pennen van Nederland1- die Balkenende terecht zet. Onze premier zal hier weinig aan lijden, wacht op zijn vergoeilijkende lachje in zijn volgende televisieoptreden.

Over het niet kunnen volgen van televisie: eigenlijk wil ik het ook niet meer volgen. Net zoals ik geen Nederlands dagblad2 hoef om op de hoogte te zijn van het wereldnieuws, heb ik ook de publieke omroep niet meer nodig3. Er is zoveel content, en ook zoveel zoveel betere content.
Het enige dat ik zou willen is een RSS-stream van het enige programma wat de moeite waard is: DWDD met daarin werkende fragment clips4 waardoor ik in mijn eigen tijd door een uitzending heen kan. Is dat zoveel gevraagd?

Erwin Blom gaat weg en vraagt tips voor de omroep. Ik heb uit jarenlange frustratie geput en er twee aangeboden.

  1. De andere is Karin Spaink
  2. New York Times en the New Yorker FTW
  3. Bittorrent is een veel klantvriendelijker distributiemodel.
  4. Het liefst h.264 in een zinnigere container dan die ASF-troep

Unsubscribe

Toeval na bericht van gisteren dat Spaink vandaag over de columns-mailinglijst met het bericht komt van de nieuwe Amnesty International-campagne “Unsubscribe.” Deze gaat over de War on Terror, die zogenaamde oorlog waardoor we onze privacy en burgervrijheden kwijt raken in Europa wat later dan in Amerika, maar zeker niet veel minder.

Het zijn drie filmpjes —vandaag de eerste— van ondervragingsmethoden die volgens de CIA geen marteling zijn. En als het geschreven staat is het natuurlijk waar. Kijk het filmpje en vraag je af of je hier part aan wil hebben of dat je wilt Unsubscriben.

Vroeger als ik in discussies over politiek de boel wilde polariseren, wilde ik nog weleens zeggen dat mensen die op de VVD stemmen fascisten zijn1. Het discussieren heb ik opgegeven2 maar eigenlijk vind ik nog steeds wel dat mensen die op de VVD stemmen fascisten zijn.

Het bovenstaande filmpje is alle onderbouwing die nodig is voor die stelling. De CIA vindt wat daar gebeurt geen marteling, en dus de Verenigde Staten ook niet. Door bepaalde kabinetten met de VVD die we hebben gehad omdat mensen in Nederland op de VVD hebben gestemd, vindt Nederland dat dus ook niet.

Ik schaam me en ik heb niet eens VVD gestemd.

(In hetzelfde straatje is dit gesprek tussen Errol Morris en Philip Gourevitch over Abu Ghraib ook wat lang3 maar de moeite waard om op de achtergrond aan te hebben staan.)

  1. Voor elke discussie heb ik wel een paar uitspraken die gegarandeerd polariseren.
  2. Één-op-één is een discussie een zinloze masturbatieve bezigheid.
  3. Als je Morris’s essays nog kunt herinneren over die twee foto’s.

Wat heb je te verbergen?

Mijn eerste keuze voor de presidentsverkiezingen in Amerika is Barack Obama maar als runner up zou ik moeten gaan voor het andere kamp: Ron Paul zegt extreem zinnige dingen en lijkt weinig gecorrumpeerd.

Een van zijn uitspraken is dat de grootste bedreiging voor Amerika op dit moment de inperking van burgervrijheden is.
Toevallig gaat Spaink‘s laatste column over de uitbreiding van de bevoegdheden van de overheid. De bij de politie zo populaire rhetorische vraag ‘Waarom heb je privacy nodig als je toch niks te verbergen hebt?’ lijkt uitgangspunt te worden voor het handelen van de overheid. Het staat beschreven in het rapport ‘Data voor daadkracht’:

‘Data voor daadkracht’ concludeert dat het een warboel is. De wetten buitelen over elkaar. Niemand weet nog precies wat er mag en moet. De opslag en opvraging van gegevens over burgers gebeurt niet zorgvuldig, niet effectief, niet doelmatig en niet proportioneel. Er is geen strategische samenwerking, geen systematiek, geen bestuurlijke aandacht, geen politiek debat, en geen gemeenschappelijke visie. De overheid wil als een holle bolle Gijs alleen maar meer gegevens.

Privacy heb je wél nodig zowel om zowel principiele als praktische redenen.
De principiele reden is dat je onschuldig bent totdat het tegendeel bewezen is. Daarnaast mag je alleen maar diepgaand onderzoek doen naar het handelen van mensen wanneer ze verdacht worden van iets. Wanneer de politie routinematig honderd duizenden Nederlanders op die manier onderzoekt, worden al die mensen behandeld als verdachten1. Het fundamentele principe van de rechtstaat is hiermee omgedraaid en we zijn allemaal verdachten: de natte droom van gezaghebbers in een politiestaat, maar wie controleert ze?
Praktisch is het nog veel simpeler. Als je mijn verhaaltje over statistiek doortrekt, kun je berekenen dat de kans redelijk is dat je onterecht beschuldigd wordt. Verdacht zijn waren we allemaal al, maar er hoeft maar een gegeven verkeerd in een bestand te staan en jij bent een terrorist. Probeer dan maar aan te tonen dat je dat niet was als ze in je huis zijn ingevallen, alles in beslag hebben genomen en je hebben afgevoerd2. De mechanismen van redelijke verdenking voor je iemand onderzoekt en dan duidelijke bewijzen voor je iemand oppakt bieden hier bescherming tegen. Al het andere is Gitmo.

Ik ben niet zo’n absoluut vrije markt libertariër als Ron Paul, maar er is niks mis met een kleinere overheid zeker niet als die overheid onverantwoordelijk bezig is en grof onderpresteert.

CC-foto door Chuck Olsen gebruikt onder de CC-by-nc-sa-licentie

  1. Het aantal criminelen hiertussen is miniem, het aantal terroristen nog veel minder. Ga terug naar elemtaire kansberekening en bedenk dat elke test die iemand positief of negatief aanmerkt zelf ook een foutkans heeft. Dit zorgt ervoor dat medische tests al onbetrouwbaar zijn, laat staan subjectieve toetsen op terrorisme met in het beste geval al een minimale slaagkans.
  2. Ja, dit gebeurt ook in Nederland

De skeptische wereldverbeteraar

Volgens mij zitten er aardig wat TED-kijkers onder mijn lezers hier. In de zoektocht om alle presentaties gezien te hebben, raad ik aan om de presentatie van Bjorn Lomborg naar voren te schuiven in de rij van te kjiken afleveringen.

Lomborg is bekend van de controverse die hij ontketende met zijn boek The Skeptical Environmentalist1. In dat boek gebruikte hij statistische analyse om vrijwel alle standpunten die door de milieubeweging worden aangedragen onderuit te halen. En toen werden zijn analyses weer onderuit gehaald, maar dat is weer een ander verhaal.

Op TED praat hij daar expres niet over. Hij heeft het over een ander project van hem: the Copenhagen Consensus. Dit is een initiatief om de problemen van de wereld en hun mogelijke oplossingen op een rijtje te zetten en de kosten/baten van de scenario’s af te gaan.

Hij en vele economen en andere mensen die hebben meegeholpen om de consensus vast te stellen komen erop uit dat de klimaatcrisis één van de problemen is die het minste waard is om aan te pakken. Dit omdat de kosten gigantisch zijn en de baten erg ver in de toekomst liggen en erg klein zijn. Zie de presentatie voor overtuigende argumenten.
Hij zegt niet dat het geen probleem is. Hij zegt ook niet dat het een onbelangrijk probleem is. Hij zegt alleen maar dat gegeven een beperkte hoeveelheid geld, we meer kwaliteit van leven kunnen verbeteren door ons op andere problemen te richten.

De problemen die we wel zouden moeten aanpakken zijn2:

4. Malaria
3. Handelsbarrières wegnemen
2. Ondervoeding (gebrek aan sporelementen)
1. AIDS

Deze problemen hebben dramatische effecten op dit moment in de 3e wereld en zijn niet zo moeilijk of duur om te verhelpen (in ieder geval niet zo duur of moeilijk als de andere problemen op de lijst).

AIDS is het grootste probleem op dit moment en het is redelijk makkelijk te voorkomen. Als je dat aanneemt is de paus dus de slechtste mens op aarde, omdat hij nalaat met twee simpele woorden3 de verspreiding van AIDS te stoppen.

  1. Ik heb het hier nog liggen, bijna uitgelezen.
  2. Het niet gehaald hebben: klimaatverandering, conflicten, onderwijs, financiele instabiliteit, corruptie, migratie, (afval)watervoorziening
  3. ‘fiat preservativum!’

Prioriteit bij het onderwijs

Vandaag het bericht dat de studiefinanciering af wordt geschaft (Fok, Fok). Dit is geen ramp, maar ik ben toch blij dat ik al in het oude systeem ben afgestudeerd. Ik kreeg deze week zelfs een brief van de IB-Groep waarin stond dat ze door hadden dat ik afgestudeerd was1 en dat ik in januari weer een brief van ze zou krijgen2.

Het is geen ramp omdat samen met het omzetten van alles in een lening de aflossing ook (waarschijnlijk) eenvoudiger en coulanter wordt gemaakt. Veel mensen hebben toch een aversie tegen het lenen van geld en dit zal drempelverhogend werken wat betreft het onderwijs.
Nu iedereen geld moet lenen, wordt het misschien wel iets geaccepteerder.

De studiefinanciering wordt afgeschaft om de salarissen van de leraren te verhogen. Maar waarom konden de salarissen van de leraren en de studiefinanciering vroeger wel betaald worden en nu opeens niet meer? Dit kabinet (en de vorige zoveel ook) zet toch in op de kenniseconomie? Waarom moet er dan binnen het onderwijsbudget geschoven worden in plaats van dat er meer naar onderwijs gaat3.

Op zich ben ik afgestudeerd en kan dit me niet zoveel meer schelen, maar ik snap dat onderwijs belangrijk is; nu de rest van nederland nog.

  1. Hoera!
  2. Toch een beetje raar.
  3. Oh ja, de partij die radicaal wilde investeren in het onderwijs heeft verloren.

Popper over de noodzaak van vrede en rationalisme

In het hoofdstuk ‘Waging Wars for Peace’1 legt Popper uit dat het ons gerechtvaardigd is om desnoods geweld te gebruiken en oorlog te voeren als we de verspreiding en het gebruik van kernwapens maar kunnen tegengaan.

Over de milieubeweging:

“There is an anti-rationalist kernel in the Greens that leads to the exact opposite of what they are supposed to want. They also want power themselves, and are as hypocritical as they claim their opponents to be.
Environmental disasters are largely due to the population explosion, which we must solve ethically. Really, only children who are wanted should come into the world2.”

Over de rol van de kerken in de abortus-/voorbehoedsmiddelendiscussie:

“For the Churches, too, the first attitude to life must be: no cruelty.”

En over optimisme:

“Optimism is a duty3. One must focus on the things that need to be done and for which one is responsible. What I have said in this interview is meant to make you and others vigilant. We must live so that our grandchildren have a better life than ours – and not just in an economic sense.”

  1. Een interview van Popper voor Der Spiegel in 1992
  2. Hiermee raakt hij aan de in Freakonomics besproken correlatie tussen de legalisatie van abortus en de neerwaartse misdaadtrend.
  3. En het is waarschijnlijk nog leuker ook. Als je daarvan overtuigd wil worden, kijk dan de presentatie van Bob Thurman.