Ik kwam vandaag een andere leuke anekdote tegen van Benjamin Franklin en een hoedenmaker. Dit in een stukje over refactoring (wat net zoals schrijven, herschrijven en schrappen is). Vandaag veel colleges, dus veel tijd om te lezen.
Ik zal hem even quick ’n dirty vertalen naar het Nederlands. Dit is tenslotte een Nederlandstalig weblog. En ik vind het jammer dat er niet al een vertaling is op Google. Ik gebruik Babelfish voor een beginnetje, aangezien Google geen Nederlands kan vertalen.
1826
EEN ANEKDOTE VAN DOKTOR FRANKLIN
door Thomas Jefferson
TOEN de Verklaring van Onafhankelijkheid ter overweging aan het Congres was overhandigd, zaten er twee of drie ongelukkige uitdrukkingen waar enkele leden aanstoot aan namen.
Het woord “Schotse en andere buitenlandse hulptroepen” wekte de woede van een of twee heerschappen van dat land. Zware veroordelingen van het handelen van de Britse Koning, tijdens het overeenkomen van onze herhaalde intrekkingen van de wet die het toestond slaven te importeren, werden afgekeurd door enkele Zuidelijke heren, van wie de afwegingen nog niet waren gerijpt tot een complete weerzin tegen die praktijk. Hoewel de aanstootgevende passages onmiddelijk werden ingetrokken, zetten deze heren hun verwoestingen voort op andere onderdelen van de verklaring.
Ik zat naast Dr. Franklin, die zag dat ik niet geheel koud bleef onder deze verminkingen. “Ik heb er een regel van gemaakt,” zei hij, “om als het in mijn macht ligt te voorkomen de opsteller te worden van documenten die door een publiek orgaan herzien moeten worden. Ik leerde deze les door een gebeurtenis die ik u zal vertellen.
Toen ik nog werkte als freelance-drukker, had een van mijn companen, een leerling hoedenmaker zijn tijd uitgediend en stond op het punt om een eigen winkel te openen. Zijn eerste zorg was om een mooi uithangbord te hebben met een goed opschrift.
Hij stelde het als volgt op, ‘John Thompson, Hoedenmaker, maakt en verkoopt hoeden tegen contante betaling,’ met een afbeelding van een hoed eronder; maar hij dacht er goed aan te doen het voor te leggen aan zijn vrienden voor hun amendementen.
De eerste aan wie hij het liet zien zag een tautologie in het woord ‘Hoedenmaker’ omdat het gevolgd werd door de woorden ‘maakt hoeden,’ waaruit bleek dat hij een hoedenmaker was. Het werd geschrapt. De volgende merkte op dat het ‘maakt’ net zo goed kon worden weggelaten, omdat het zijn klanten weinig zou kunnen schelen wie de hoeden maakt. Als ze goed en mooi waren, zouden ze ze kopen door wie ze ook gemaakt waren. Hij schrapte het. Een derde zei dat hij de woorden ‘tegen contante betaling’ nutteloos vond aangezien het niet gebruikelijk was om op crediet te verkopen. Iedereen die kocht verwachtte te moeten betalen. Deze werden ook verwijderd en het opschrift luidde nu, ‘John Thompson, verkoopt hoeden.’
‘Verkoopt hoeden,’ zei zijn volgende vriend! Niemand zal van je verwachten dat je ze weggeeft, dus waarom zou je dat woord gebruiken? Het werd geschrapt net zoals ‘hoeden’ omdat er al een hoed op het bord geschilderd stond. Zo werd het opschrift uiteindelijk gereduceerd tot ‘John Thompson’ met daaronder de afbeelding van een hoed.”
HET EINDE
