[Ochtend] Ik heb de halve nacht van donderdag op vrijdag Neverwinter Nights zitten spelen. Leuk, mooi, spannend spel. Doet het goed bij de D&D fanboys. Op een gegeven moment loopt dat leuke spel vast. Na een kwartier vind ik het wel leuk geweest en ram het spel eruit. De ellende begint.
Bestandsboom corrupt (reiserfs). Paniek. Werkt nog wel een beetje. Geen data weg. Data backupen naar andere schijf. Kort slapen. Boom proberen te herstellen (–rebuild-tree). Boom hersteld. Desktop terug.
Alles lijkt ruwweg in orde. Er zijn een paar systeemdingen (package database) weg die ik met met veel moeite probeer te herstellen.
Ik ben zo lekker bezig met mijn pc dus ik mis een college en een afspraak. Ik sleur me weg van mijn scherm en fiets naar de TU twee loodzware boeken in mijn tas. Geef de boeken terug aan O. Nog een paar boeken lenen en hij krijgt ook een fles Schots.
Te laat voor college, geen trek in lunch. Ik drink koffie. Ik fiets naar de enige winkel in de TU-wijk en koop een verjaardagskaart. Ik fiets door. Met verkleumde vingers schrijf ik hem en duw hem bij J. door de brievenbus. Ik hoop dat ze een leukere dag heeft dan ik.
[Middag] Vrijdagmiddag MKT5 Project Kick-Off. Ik ben er bij. Ik ben er altijd bij; ik ben nu een brave student.
Wegens organisatorische dingen duurde het lang. We zaten met zijn allen in een lokaal de groepsvorming af te wachten. Weinig vrienden in de groep, veel kenissen. Moeilijk om dan een groepje te vormen. Rondkijken. Wie zijn er. Wie wil mij? Bij wie wil ik? Stress!
Niet te snel bewegen. Geen deuren dichtdoen. Een beetje oogcontact maken met bekenden. Wat kletsen met D. Dan komt de opluchting (voor mij): de groepjes worden at random ingedeeld.
Weer lang wachten maar nu geen stress meer. Ik loop naar J. toe en ga ultramega-ouwehoeren. J. en ik kennen elkaar al net zo lang als de studie. De groepen zijn bekend. Ik zit met J. in de groep en nog wat mensen die ik meer of minder ken.
[Avond] Ik kom dus thuis en ga weer aan de slag mijn pc’tje weer beter te maken. Dat lijkt goed te gaan tot hij er helemaal de brui aan geeft (iets met initrd). De ellende bereikt een apotheose: verwarring, teleurstelling, vertwijfeling, huilen.
Ik speel met het idee om XP te installeren maar ik wil niet terug. Ik wil ons verlies niet moeten toegeven. Ik installeer Debian opnieuw en vrij pijnloos krijg ik mijn oude systeem weer terug.
Ik zou naar een feestje gaan maar dat schiet er in de ellende een beetje bij in.
[Zweden] Dat was dus mijn vrijdag. De vrijdag waarop ik ook in Lund had kunnen zitten. Ik had het aanbod van R. in mijn zak: cheerleader en mental coach van de Delftse inzending voor het ‘EKP’. Geen rijbewijs dus heen en terug suffen in de auto. Mocht niet eens meedoen met programmeren dus veel tijd om de stad en de Zweedsen te bekijken. Twee dagen Zweden, ik dacht met mijn domme kop dat ik wat beters te doen had.
