Het is donker, ontzettend koud en het regent. Ik ben nat en fiets keihard door de TU-wijk naar het Cultureel Centrum; woensdagavond Capoeira les. Het is druk op de weg, overal fietsen mensen letterlijk en figuurlijk als debielen.
Bij de parkeerplaats van Elektro komt er iemand in een BX de uitrit uit. Ik fiets erlangs maar ik denk dat ze me niet gezien heeft. Het is pikkedonker, guur en ik heb geen licht.
Ik krijg gelijk.
Ze raakt mijn fiets frontaal (mij niet). Ik schuif een halve meter op, fiets door en kijk terug. Mij is niets gebeurd en zij is vast geschrokken. Ik fiets keihard verder, anders kom ik te laat.
Zij had beter uit kunnen kijken, maar ik had haar daarbij kunnen helpen. Misschien moet ik toch maar lichten opdoen. Ík kan wel fietsen, maar ik vertrouw de rest hier voor geen meter.
