Ik ben er ondertussen achter dat ik aan het spelen ben met mijn leven. Net fietsend over het stationsplein word ik van de weg af gedrukt door een rechtsafslaande auto. Hij wat lakschade, ik geschrokken.
Ook al voer ik geen licht dan nog weet ik zeker dat als hij een nacontrole had gedaan, hij me dan had gezien.
Ook op klaarlichte dag ben ik hier in Delft meer dan eens door auto’s geschept of hard afgesneden.
Achttien jaar in Amsterdam en nooit licht gehad en nooit geschept. Mensen in Delft zijn achterlijk in het verkeer. Licht voeren gaat niet alles oplossen, maar het geeft me wel het morele gelijk om volgende keer ontzettend boos te worden.
