Mijn politieke desillusie kan nog verder.
De VN is te besluiteloos om de meest eenvoudige beslissingen te nemen en eenmaal genomen om die beslissingen te implementeren. Het keer op keer falen en frustreren van resoluties tegen genocide (zo ook in bijv. Rwanda) is er een goed voorbeeld van.
De VN door corruptie in het olie-voor-voedsel programma Saddam Hussein aan miljarden heeft geholpen.
Dan heb ik er niet echt veel problemen meer mee om een stuk als dit te geloven.
Dat de VN ‘het beste is wat we (zouden) hebben’ is een kutsmoes. Als we niks beters neer kunnen zetten moeten we ons echt diep schamen.
Wel een goed onderwerp voor een sappige thriller.
