Caballero komt van gast op paard en betekent zoveel als ridder/heer. Vroeger waren in Spanje —net zoals overal— mensen die op paarden reden edellieden. Dat woord heeft het overleefd in het hedendaagse Spaans en je wordt er her en der mee aangesproken. Moet je je eens voorstellen dat je in Nederland wordt aangesproken met ‘ridder’ of ‘heer’.
Raar ja, maar wel leuk.
Op heel veel W.C’s (aseos) op het bordje voor heren de term caballeros waardoor je dus elke keer dat je gaat pissen bevestigd wordt in je caballero-zijn.
Die bevestiging komt ook wanneer je aan de bar iets gaat bestellen. De bar staat vol met hongerige en dorstige mensen. Na een tijdje komt de barman naar je toe en maakt oogcontact. ‘Diga-me caballero.’ (let. zeg het me, heer!) blaft hij.
Je hebt dan een paar seconden om zonder aarzeling te zeggen wat je wilt hebben. Twijfel je ook maar eventjes, dan heb je gefaald en wordt je genegeerd of —erger nog— behandeld als toerist.
